Μιλώντας με έναν ποδοσφαιριστή όπως ο Μιχάλης Κοσίδης, γίνεται αμέσως φανερό πως ο δεσμός του με την ΑΕΚ ξεπερνά τα όρια μιας απλής επαγγελματικής συνεργασίας. Για εκείνον, η Ένωση είναι κάτι βαθιά προσωπικό, σχεδόν οικογενειακό. Δεν αποτελεί μόνο τον σύλλογο που τον ανέδειξε ποδοσφαιρικά, αλλά το δεύτερο σπίτι του∙ το περιβάλλον που τον αγκάλιασε όταν, σε ηλικία μόλις 16 ετών, άφησε την οικογένειά του για να κυνηγήσει το όνειρό του, συμβάλλοντας καθοριστικά στη διαμόρφωσή του ως ανθρώπου.
Μιλώντας στο Gazzetta, ο Κοσίδης ανατρέχει στην πρώτη του ημέρα στις Ακαδημίες της ΑΕΚ με έντονη συγκίνηση, σαν να μην έχει περάσει ούτε στιγμή. Η απόφαση να αποχωριστεί το σπίτι του, τα αδέλφια και τους φίλους του για να μετακομίσει στην Αθήνα μόνο εύκολη δεν ήταν, όμως αποδείχθηκε καθοριστική για τη ζωή και την καριέρα του. Εκεί έμαθε τι σημαίνει πειθαρχία, προσήλωση και σωστή νοοτροπία — στοιχεία απαραίτητα για όποιον θέλει να σταθεί σε έναν σύλλογο με βαρύ όνομα και υψηλές απαιτήσεις. Στα πρώτα χρόνια στην Ακαδημία και αργότερα στη Β’ ομάδα, είδε την εξέλιξή του να αφορά όχι μόνο το αγωνιστικό κομμάτι, αλλά και τον χαρακτήρα του.
Η ιστορία του, ωστόσο, δεν περιορίζεται στο γήπεδο και τις προπονήσεις. Υπάρχει και η παιδική του πλευρά, αυτή που αποκαλύπτεται όταν αναφέρεται στον Σέρχιο Αραούχο. Από μικρό παιδί που ζητούσε αυτόγραφα και φωτογραφίες, βρέθηκε να συνυπάρχει μαζί του στα αποδυτήρια και να πανηγυρίζει το πρώτο του γκολ με την πρώτη ομάδα. Ένα γκολ ξεχωριστό, αφού τον κατέστησε τον πρώτο Έλληνα σκόρερ στην OPAP Arena.
Η πορεία του Κοσίδη στην ΑΕΚ είναι άρρηκτα συνδεδεμένη και με σημαντικές μορφές του συλλόγου. Ο Μανόλο Χιμένεθ του μετέδωσε το πάθος για την ομάδα και στάθηκε δίπλα του στα πρώτα του βήματα, ο Ματίας Αλμέιδα του άνοιξε την πόρτα της πρώτης ομάδας, τον οδήγησε στο παρθενικό του επαγγελματικό γκολ και στους τίτλους, ενώ ο Δημήτρης Μελισσανίδης δεν υπήρξε μόνο πρόεδρος, αλλά ένας άνθρωπος που τον στήριξε και σε προσωπικό επίπεδο.
Δείτε ΕΔΩ ολόκληρη της συνέντευξη
