Μία από τις πιο έντονες και ανεξίτηλες αναμνήσεις που άφησε ο Νάτσο Σκόκο στους φίλους της ΑΕΚ από το τριετές πέρασμά του από την ομάδα, είναι αναμφίβολα το ιστορικό 2-1 επί του Ολυμπιακού στο Φάληρο.
Ένα διπλό με ιδιαίτερη βαρύτητα, όχι μόνο λόγω αντιπάλου και έδρας, αλλά και λόγω των συνθηκών. Αυτή τη φορά, ούτε η εχθρική διαιτησία ούτε η γνωστή ατυχία στάθηκαν ικανές να στερήσουν από την ΑΕΚ μια νίκη που σε άλλες εποχές της γλιστρούσε μέσα από τα χέρια. Κι όμως, παρότι στα προηγούμενα χρόνια η Ένωση διέθετε πληρέστερα και πιο ανταγωνιστικά σύνολα, δεν είχε καταφέρει να φύγει νικήτρια από το Φάληρο. Το έκανε στις αρχές του 2010, σε μια περίοδο γεμάτη προβλήματα, αμφισβήτηση και χωρίς ουσιαστικές βλέψεις τίτλου.
Η νίκη ήρθε με ανατροπή και με την υπογραφή του Σκόκο. Ο Ολυμπιακός άνοιξε το σκορ στο 26ο λεπτό με κεφαλιά του Αβραάμ Παπαδόπουλου, σε φάση που δεν θα έπρεπε να μετρήσει, καθώς ο Μήτρογλου, ευρισκόμενος σε θέση οφσάιντ, είχε άμεση συμμετοχή. Η απάντηση της ΑΕΚ ήταν άμεση. Στο 30’, ο Αργεντινός εκτέλεσε με δύναμη μετά από απόκρουση και ισοφάρισε, για να έρθει λίγο πριν τη λήξη του ημιχρόνου το αποκορύφωμα. Ένα απευθείας φάουλ από μεγάλη απόσταση, με τον Νικοπολίδη να υπολογίζει λάθος την πορεία της μπάλας, χάρισε στην ΑΕΚ το προβάδισμα και τελικά τη νίκη.
Στην ίδια αναμέτρηση, ο Ράφικ Τζιμπούρ επέστρεψε στην αρχική ενδεκάδα μετά από έξι μήνες απουσίας και στο δεύτερο ημίχρονο η ΑΕΚ είχε τις στιγμές της για να δώσει διαστάσεις θριάμβου στο αποτέλεσμα. Οι χαμένες ευκαιρίες των Λαγού, Καφέ και Τζιμπούρ κράτησαν το σκορ χαμηλά, ενώ στο 93’ λίγο έλειψε να έρθει η ισοφάριση, με τον Αραμπατζή να πραγματοποιεί καθοριστική επέμβαση σε κεφαλιά του Τοροσίδη.
Η ήττα αυτή αποδείχθηκε κομβική για τον Ολυμπιακό, καθώς αποτέλεσε μία από τις απώλειες που του κόστισαν τον τίτλο και οδήγησαν, δύο εβδομάδες αργότερα, στην απομάκρυνση του Ζίκο από τον πάγκο, έπειτα από μόλις τέσσερις μήνες. Για την ΑΕΚ, η σεζόν δεν άλλαξε ριζικά πορεία, με μοναδικό ουσιαστικό κέρδος την έξοδο στο Γιουρόπα Λιγκ. Ωστόσο, οι φίλοι της κράτησαν στη μνήμη τους μια νίκη καθαρή, λεβέντικη και απολύτως δίκαιη απέναντι στον απόλυτο κυρίαρχο της εποχής.
Ήταν μία από τις λίγες φωτεινές στιγμές της προεδρίας Σταύρου Αδαμίδη και, ταυτόχρονα, η τελευταία μεγάλη νίκη του Ντούσαν Μπάγεβιτς στην τρίτη και τελευταία του θητεία στον πάγκο της ΑΕΚ.
Σύνθεση ΑΕΚ: Αραμπατζής, Αραούχο, Καράμπελας, Ζεράλντο Άλβες, Μαϊστόροβιτς, Γιάχιτς (64’ Μάκος), Καφές, Μαντούκα, Σκόκο (81’ Ταχτσίδης), Τζιμπούρ, Μπλάνκο (75’ Λαγός).
