Από τα επόμενα τρία παιχνίδια της ΑΕΚ μέχρι τη διακοπή των εορτών, αν με ρωτούσε κανείς ποιο είναι το πιο δύσκολο, θα απαντούσα δίχως δεύτερη σκέψη το ματς με τον Παναιτωλικό. Οι Αγρινιώτες έκαναν πολύ σωστή κίνηση με την επιστροφή του Αναστασίου και πλέον όχι απλά πατάνε καλά στα πόδια τους, αλλά έχουν ανεβάσει ρυθμούς και δείχνουν μία κόμπακτ ομάδα, που βάζει δύσκολα σε όλους. Ο Ολυμπιακός πέρασε με τα χίλια ζόρια από εκεί. Αυτό κάτι δείχνει. Η ΑΕΚ, μάλιστα, προέρχεται από ένα δύσκολο ταξίδι στη Σαμψούντα και, σαν να μην έφτανε αυτό, πηγαίνει στο Αγρίνιο εν μέσω μπλόκων, για μία κρίσιμη αναμέτρηση για τη συνέχεια του πρωταθλήματος.
Είναι δεδομένο πως οι τραυματισμοί έχουν «πληγώσει» φέτος τον Μάρκο Νίκολιτς. Αναγκάζεται να σκέφτεται συνεχώς «πειραματισμούς», ενώ οι επιλογές του στον πάγκο είναι περιορισμένες. Με ένα ρόστερ που δεν «λάμπει», έχει καταφέρει η «Ένωση» να μετρά επτά σερί νίκες σε όλες τις διοργανώσεις και να πηγαίνει «πετώντας». Το τακτικό κομμάτι το έχουμε αναλύσει πολλάκις. Ο Σέρβος είναι «μαέστρος» σε αυτό. Έχει δημιουργήσει μία ΑΕΚ-χαμαιλέοντα. Η «Ένωση» προσαρμόζεται σε κάθε παιχνίδι της και αυτή η ομάδα του Νίκολιτς αποτελεί το μεγαλύτερο παράδειγμα της ατάκας πως τα πάντα θέλουν χρόνο. Δεν γίνεται τίποτα από τη μία μέρα στην άλλη. Αρκεί να θυμηθούμε τι παρέλαβε και πού έχει φτάσει το πρότζεκτ.
Ναι, είμαστε ακόμα στην αρχή. Αλλά αποτελεί επιτυχία του 46χρονου τεχνικού ότι βρίσκεται εντός στόχων σε όλες τις διοργανώσεις. Στο Conference League, μάλιστα, είναι πολύ κοντά στην 8άδα και πάει για ρεκόρ συγκομιδής βαθμών. Όλα αυτά είναι πολλά και θετικά. Δημιουργούν μία εικόνα χαράς και υπερηφάνειας στον ΑΕΚτζή. Όμως, πρέπει να μπουν για λίγο στην άκρη. Γιατί αν η ΑΕΚ μείνει μόνο στις χαρές και απαξιώσει το παιχνίδι με τον Παναιτωλικό, εκεί είναι που θα την πατήσει.
Ο Παναιτωλικός μπορεί να σηκώσει «μπλόκο» απέναντι στην ΑΕΚ. Και θα το πράξει. Και καλώς θα το πράξει. Θα παίξει για τον εαυτό του και για να νικήσει. Από την άλλη, η «Ένωση» πρέπει να είναι ξανά κυρίαρχη. Να μη δώσει κανένα δικαίωμα. Από την αρχή μέχρι το τέλος να πιέσει και να βρει ένα γρήγορο γκολ.
Αναφερόμενος στο γκολ, αξίζει να τονιστεί πόσο τυχερή είναι η ΑΕΚ που ο Λούκα αρχίζει και βρίσκει τον εαυτό του. Στη Σαμψούντα δεν σκόραρε, όμως στο πρώτο ημίχρονο οι σημαντικότερες στιγμές της «Ένωσης» δημιουργήθηκαν από τα πόδια του. Βλέπει γήπεδο και μοιράζει, ενώ και οι τοποθετήσεις του ήταν εξαιρετικές. Είναι παίκτης κλάσης και ακόμα και όταν δεν βρίσκει τον δρόμο προς τα δίχτυα,
καταφέρνει να παίζει καθοριστικό ρόλο στη δομή και στον τρόπο παιχνιδιού.
Εξίσου σημαντικό για την ΑΕΚ είναι πως έχει «ξεκλειδωθεί» ο Ορμπελίν. Πολλοί έλεγαν ότι ο Πινέδα μπορεί να παίξει μπάλα μόνο με τον Αλμέιδα. Κάτι που αποδεικνύεται και στην πράξη πως ποδοσφαιρικά δεν βγάζει κανένα νόημα. Ο Πινέδα είναι «κέρβερος» στον άξονα και όσο είναι καλά ο Μεξικανός, τόσο θα πηγαίνει καλά και ο άξονας του «Δικεφάλου». Έχει αποδειχθεί πως αν είναι πεσμένος ο Πινέδα, πέφτει και η ΑΕΚ. Η συμβολή του είναι τεράστια στον τρόπο παιχνιδιού της «Ένωσης». Θα χρειαστεί ο καλός Πινέδα σήμερα. Το ίδιο και ο Γιόβιτς. Όμως η ΑΕΚ έχει ανάγκη περισσότερο από όλους τον καλό και φορμαρισμένο… Νίκολιτς.
