Ο απολογισμός των 25 βαθμών σε 11 αγωνιστικές είναι ικανοποιητικός και καθιστά ανταγωνιστική για τον τίτλο οποιαδήποτε ομάδα. Φυσικά βλέπεις και τι κάνουν οι ανταγωνιστές σου. Ανεξαρτήτως του πώς το πετυχαίνουν, οι 28 βαθμοί του ΟΣΦΠ και οι 26 του ΠΑΟΚ, οφείλονται επί της ουσίας στις νίκες τους επί της ΑΕΚ.
Η επιθετική αναποτελεσματικότητα δηλαδή η έλλειψη γκολ ήταν αυτή που δεν έδωσε τη νίκη στην ΑΕΚ στη Λάρισα, αλλά και κάτι καλύτερο στο ντέρμπι με τον ΠΑΟΚ, αφού στο πρώτο μέρος η «Ένωση» είχε κλασικές ευκαιρίες για να προηγηθεί. Ουσιαστικά στο μοναδικό ματς που δεν υπήρξε κυριαρχική ΑΕΚ σε κανένα σημείο του αγώνα και ηττήθηκε δίκαια και φυσιολογικά, ήταν με τον Ολυμπιακό στο Φάληρο.
Ο ικανοποιητικός απολογισμός στο πρωτάθλημα σε συνδυασμό με το απόλυτο νικών στο Κύπελλο και το γεγονός ότι η ομάδα είναι μέσα στο κόλπο της πρόκρισης στη συνέχεια του Conference League, τοποθετούν ξεκάθαρα θετικό πρόσημο στη δουλειά του Νίκολιτς μέχρι στιγμής. Αλλά… μέχρι στιγμής! Γιατί στην πραγματικότητα για την ΑΕΚ τώρα αρχίζουν τα δύσκολα.
Έχουμε μπροστά μας δύο ματσάρες πολύ υψηλών απαιτήσεων, όπου θα φανεί κι αν είναι πραγματικά ανοδική η πορεία της ομάδας ή αν αυτό αποτελεί δική μας ψευδαίσθηση και ότι στην πραγματικότητα δεν μπορούμε να ελπίζουμε στα μεγάλα παιχνίδια. Προσωπική μου πεποίθηση είναι ότι η ΑΕΚ είναι πραγματικά σε ανοδική αγωνιστική τροχιά και πως αυτές οι εντάσεις και οι συνεργασίες που έχουμε δει με ΟΦΗ πριν από τη διακοπή και με Άρη μετά τη διακοπή, μπορούν να βγουν και σε ματς κόντρα σε πιο δυνατούς αντιπάλους.
Μεθαύριο η ομάδα θα δοκιμαστεί στην Φλωρεντία και την Κυριακή στη Λεωφόρο κόντρα στον Παναθηναϊκό. Προφανώς και μόνο το τελικό αποτέλεσμα μετράει, ωστόσο εκτιμώ ότι για να έρθει θετικό αποτέλεσμα σε αυτά τα ματς, η ΑΕΚ θα πρέπει να παίξει μπάλα και να έχει ακόμα μεγαλύτερη ένταση και διάρκεια στην απόδοσή της. Θα είναι και τα δύο ματς αποδείξεων για τους «κιτρινόμαυρους» του Νίκολιτς. Για να δούμε…
