Του Κώστα Πλιάτσικα
O Λούκα Γιόβιτς έδωσε τη χαριστική βολή στον ΟΦΗ το βράδυ της Κυριακής (21/12) στην «OPAP Arena».
Ο Σέρβος επιθετικός πέτυχε το δεύτερο γκολ της ΑΕΚ που…εξαργυρώθηκε στο τέλος της βραδιάς με το «τρίποντο» που έστειλε την Ένωση στην κορυφή της βαθμολογίας.
Ο 27χρονος Σέρβος επιθετικός γράφει στο κοντέρ 11 γκολ σε 24 παιχνίδια με τους «κιτρινόμαυρους» τη φετινή σεζόν κι ενώ η σχέση του με τα δίχτυα παραμένει διαχρονικά…βελούδινη.
Κι αυτό μας προσφέρει μια καλή…πάσα να ανατρέξουμε στις εμφανίσεις του σε προηγούμενες ομάδες, δηλαδή στην «εκκίνηση» κάθε περιόδου ή νέας πρόκλησης. Γιατί ο Γιόβιτς δεν είναι απλώς ένας επιθετικός. Είναι ένας παίκτης που, όταν «ανοίξει» το κοντέρ, μπορεί να κάνει τη διαφορά. Και στην ΑΕΚ περιμένουν ακριβώς αυτό.
Άιντραχτ Φρανκφούρτης: εκεί ο Γιόβιτς γνώρισε τις πιο εκρηκτικές μέρες της καριέρας του. Στη Γερμανία σκόραρε με εντυπωσιακή συνέπεια, απέκτησε τη φήμη του “killer” μέσα στην περιοχή και έδειξε γιατί θεωρήθηκε ένα από τα μεγαλύτερα ταλέντα της Σερβίας. Ήταν η εποχή που έβγαινε στο προσκήνιο ένας επιθετικός με αλάνθαστο ένστικτο και αίσθηση του χώρου.
Ρεάλ Μαδρίτης: τα πράγματα άλλαξαν. Περιορισμένος χρόνος συμμετοχής, τεράστιος ανταγωνισμός και δυσκολία προσαρμογής σε ένα περιβάλλον που δεν συγχωρεί καθυστερήσεις. Οι πρώτες του εμφανίσεις ήταν “ψυχρές”: λίγα λεπτά, ελάχιστα γκολ, αλλά πάντα με διάθεση και προσπάθεια να αποδείξει την αξία του.
Φιορεντίνα και Μίλαν: σε Ιταλικό έδαφος έβρισκε στιγμές λάμψης – κάποια όμορφα γκολ, εκρήξεις ποιότητας – αλλά χωρίς τη συνέπεια που τον χαρακτήριζε στην Άιντραχτ. Οι πρώτες εμφανίσεις του και στις δύο ομάδες έδειχναν περισσότερο έναν ποδοσφαιριστή που προσπαθεί να ξαναβρεί τον ρυθμό του παρά τον “δολοφόνο των περιοχών” που είχε δείξει πως είναι.
«Γεννημένος για το γκολ»
Ο ίδιος ο Γιόβιτς έχει πει πολλές φορές πως το σκοράρισμα είναι μέσα του, σαν έμφυτη ικανότητα. Από μικρό παιδί, όπως έχει αποκαλύψει, παρακολουθούσε βίντεο με γκολ από Μουντιάλ, θαύμαζε τον Ρονάλντο και τον Ροζέ Μιλά, και ονειρευόταν να γίνει σαν αυτούς.«Νιώθω πως γεννήθηκα για το γκολ», έχει πει χαρακτηριστικά. Αυτή η εμμονή του με την τελική προσπάθεια, το σωστό timing και το ένστικτο μέσα στην περιοχή είναι που τον ξεχωρίζει.
Σε συνέντευξή του στην επίσημη ιστοσελίδα της Άιντραχτ είχε αναφέρει ότι το γκολ που σημείωσε απέναντι στη Μπορούσια ήταν «από τα ωραιότερα της καριέρας μου» και ότι του έδωσε την αίσθηση πως «τίποτα δεν είναι τυχαίο». Από τότε, κάθε του επιστροφή στη φόρμα συνοδευόταν από δηλώσεις πίστης: «Δούλεψα σκληρά, πέρασα δύσκολες στιγμές, αλλά ξέρω ότι θα επανέλθω εκεί που ήμουν».
Οι προπονητές που τον πίστεψαν
Στη Ρεάλ, όταν ο Γιόβιτς περνούσε δύσκολες στιγμές χωρίς γκολ, ο Ζινεντίν Ζιντάν είχε σταθεί στο πλευρό του:
«Δεν αποσυνδέεται από τα παιχνίδια, αλλά χρειάζεται ένα γκολ για να απελευθερωθεί. Θα έρθει, αρκεί να συνεχίσει να δουλεύει», είχε δηλώσει τότε ο Γάλλος τεχνικός, δείχνοντας εμπιστοσύνη στο ταλέντο του Σέρβου.
Αργότερα, στη Φιορεντίνα, ο ίδιος ο Γιόβιτς είχε παραδεχθεί ότι χρειάζεται έναν προπονητή που να τον πιστεύει και να τον πιέζει ταυτόχρονα. Ο Βιτσέντζο Ιταλιάνο, όπως είπε, ήταν ακριβώς αυτό το πρότυπο: απαιτητικός αλλά δίκαιος, ένας άνθρωπος που του έδωσε ξανά αυτοπεποίθηση.
