Του Κώστα Πλιάτσικα
Σημείο αναφοράς στο παιχνίδι ΑΕΚ – Άρης το βράδυ της Κυριακής (23/11) στη Νέα Φιλαδέλφεια, αποτέλεσε η παρουσία του Μανόλο Χιμένεθ στον «κιτρινόμαυρο» – αλλά όχι της Ένωσης – πάγκο.
Ο Ανδαλουσιάνος τεχνικός βρισκόταν από την απέναντι πλευρά, σε μια εικόνα που μέχρι πριν λίγα χρόνια θα έμοιαζε αδιανόητη.
Ο Χιμένεθ είναι άρρηκτα συνδεδεμένος με την ιστορία της ΑΕΚ και κλήθηκε – όπως λέει και το κλισέ – να «κάνει την καρδιά του πέτρα» και να αντιμετωπίσει τo κλαμπ που τον αποθέωσε και στο οποίο ο ίδιος έζησε μεγάλες στιγμές.
Δεν είναι όμως η πρώτη φορά που βρέθηκε σε ανάλογη ψυχολογική θέση.
Πριν έρθει τον Οκτώβριο του 2010 για πρώτη φορά στην Ελλάδα, ο Χιμένεθ είχε καθίσει σε 135 παιχνίδια στον πάγκο της αγαπημένης του Σεβίλλης.
Εκεί όπου, ως ποδοσφαιριστής, έγραψε 391 συμμετοχές και θεωρείται μέχρι σήμερα μια από τις μεγαλύτερες μορφές στην ιστορία της.
Τον Γενάρη του 2012, λίγους μήνες μετά το πρώτο «αντίο» στην ΑΕΚ, o Χιμένεθ ανέλαβε τη Ρεάλ Σαραγόσα. Και στις 12 Απριλίου της ίδιας χρονιάς, ήρθε η στιγμή που κανείς Σεβιγιάνος δεν θα φανταζόταν: να βρεθεί αντίπαλος της ομάδας της ζωής του.
Το παιχνίδι της 33ης αγωνιστικής της La Liga εξελίχθηκε σε παράσταση για έναν ρόλο. Η Σεβίλλη του Μίτσελ (άλλοτε προπονητής του Ολυμπιακού) κυριάρχησε από το πρώτο λεπτό, δεν άφησε το παραμικρό περιθώριο αντίδρασης στη Σαραγόσα και έφτασε σε εμφατική νίκη 3-0.
Με τρία γκολ στο πρώτο ημίχρονο – Φάτζιο (10’), Νεγρέδο (28’, 43’) – οι Ανδαλουσιανοί «καθάρισαν» τη νίκη από νωρίς, σε ένα παιχνίδι που είχε ιδιαίτερη σημασία και για τις δύο ομάδες: η Σεβίλλη κυνηγούσε την Ευρώπη, ενώ η Σαραγόσα πάλευε για την παραμονή.
Όπως τότε στην Ισπανία, έτσι και προ ημερών στην Ελλάδα, ο Μανόλο Χιμένεθ κλήθηκε να κοιτάξει κατάματα το παρελθόν του σε μια ιδιαίτερη και ξεχωριστή βραδιά που σε κάθε περίπτωση θα μείνει βαθιά χαραγμένη στη μνήμη του.
