Φαντάζει απίθανο, πως σε αυτό το ελληνικό ποδόσφαιρο, που ο ΠΑΟΚ δεν βλέπεται και παίρνει νίκες χάρη στην εμφάνιση ουρακοτάγκων και μαϊμούδων, σε αυτό το ελληνικό ποδόσφαιρο που συζητάμε επί μακρόν για το ντεφορμάρισμα του Ολυμπιακού που ψάχνει για μια υπερβατική νίκη και δεν την βρίσκει, υπάρχει υψηλή κριτική για την ΑΕΚ. Και υπάρχει μάλιστα, μόλις μία εβδομάδα έπειτα από το ματς με τον Βόλο, όπου η ΑΕΚ δεν έφτασε σε υψηλά στάνταρ απόδοσης μεν, αλλά είχε καθαρές ευκαιρίες και μόνο χάρη σε παράλογες διαιτητικές αποφάσεις δεν μπόρεσε να πάρει τη νίκη.
Εδώ που έχουμε φτάσει, δύο εβδομάδες πριν το φινάλε της κανονικής περιόδου και ενόσω επιστρέφει και η δράση στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις, μου φαίνεται ιδιαίτερα υπερβολικό να είναι κάποιος γκρινιάρης επειδή η ΑΕΚ επικράτησε της Λάρισας (που δύο εβδομάδες πριν έκοψε βαθμούς από τον ΠΑΟΚ και θα έπρεπε να νικήσει), μόνο με ένα γκολ διαφορά. Δίχως να κινδυνέψει σε κανένα σημείο της αναμέτρησης, χωρίς να έχει ιδιαίτερο άγχος πέραν αυτού που επιτάσσει πως στο ποδόσφαιρο πάντα μπορεί να αλλάξουν οι ισορροπίες από μια στραβοκλωτσιά.
Περί της διαιτησίας, μοιάζει κάθε φορά να επιθυμούν να σε τσιτώσουν περισσότερο και να δημιουργήσουν εκνευρισμό σε ομάδα και κόσμο. Το πέναλτι που καταλογίζει ο Πολυχρόνης, αλλά θεωρεί ως τεράστιο λάθος και παρεμβαίνει ο γίγας Ευαγγέλου, προκαλεί απογοήτευση. Οσον αφορά το χέρι, είναι απίθανο πως κάποιος λέει με στόμφο, πως αν χτυπήσει από το έδαφος σε φυσική θέση δεν είναι πέναλτι. Μόνο που υπάρχει μια αλήθεια που χαλά την ιστορία, δεν είναι καν σε φυσική θέση.
