Σαν σήμερα το 2003, ξεκίνησε ένα από τα πιο συναισθηματικά φορτισμένα κεφάλαια στην ιστορία της ΑΕΚ: η κατεδάφιση του ιστορικού Στάδιο Νίκος Γκούμας. Η αρχή έγινε από τη Θύρα 24, σηματοδοτώντας το τέλος μιας εποχής που είχε συνδεθεί άρρηκτα με τις μνήμες χιλιάδων φιλάθλων.
Δύο ημέρες μετά τον τελευταίο αγώνα απέναντι στον Άρη, το γήπεδο παραδόθηκε στην κατασκευαστική εταιρεία J&P ΑΒΑΞ, η οποία ανέλαβε την κατεδάφιση. Ωστόσο, η πρώτη νύχτα σημαδεύτηκε από θλιβερά γεγονότα, καθώς σημειώθηκε πλιάτσικο στα γραφεία του σταδίου: αντικείμενα κάθε αξίας, από καφετιέρες μέχρι και τρόπαια, εξαφανίστηκαν, αφήνοντας πίσω μια εικόνα εγκατάλειψης.
Οι εργασίες κατεδάφισης αποκάλυψαν και τη φθορά του χρόνου. Οι τεχνικοί ανέφεραν ότι η στατικότητα του γηπέδου ήταν εξαιρετικά επικίνδυνη, με τα μπετά να καταρρέουν «σαν χαρτί». Η διαδικασία προχώρησε δεξιόστροφα, περνώντας από τις θύρες 1-2, 3 και 5-6-7, ενώ πολλοί φίλαθλοι συγκεντρώνονταν καθημερινά για να αποχαιρετήσουν το γήπεδο, τραβώντας φωτογραφίες ή παίρνοντας μικρά ενθύμια. Σε λιγότερο από έναν μήνα, τόσο το «Ν. Γκούμας» όσο και το βοηθητικό «Γ. Μόσχος» είχαν πλέον σβηστεί από τον χάρτη.
Παράλληλα, η ΠΑΕ βρισκόταν σε διοικητική κρίση, με αντιπαραθέσεις μεταξύ της ENIC και του Μάκης Ψωμιάδης. Ο προσωρινός πρόεδρος Γιάννης Γρανίτσας κινήθηκε αυτόνομα, βασιζόμενος σε πολιτικές υποσχέσεις, ενώ επιχείρησε να συνδέσει το έργο του γηπέδου με προσωπικές πολιτικές φιλοδοξίες, θέτοντας υποψηφιότητα με το ΠΑΣΟΚ.
Η συνέχεια ήταν ακόμη πιο περίπλοκη. Λίγο μετά την κατεδάφιση, προέκυψαν εμπόδια με το ΥΠΕΧΩΔΕ, οδηγώντας σε αλλαγές σχεδίων και τελικά σε μπλοκάρισμα από το Συμβούλιο της Επικρατείας, ύστερα από προσφυγές κατοίκων. Το νέο γήπεδο της ΑΕΚ πέρασε από διαδοχικές δυσκολίες, σε αντίθεση με άλλες περιπτώσεις, όπως το γήπεδο στο Φάληρο, που προχώρησε χωρίς αντίστοιχα εμπόδια.
Το «Νίκος Γκούμας» είχε βαθιές ρίζες στην ιστορία. Χτίστηκε το 1930 με τη συμβολή προσφύγων, αποτελώντας σύμβολο επιμονής και ταυτότητας. Στη δεκαετία του ’60 επεκτάθηκε, ενώ το 1979 απέκτησε τη διώροφη εξέδρα που το κατέστησε ένα από τα μεγαλύτερα στάδια της Αθήνας. Η περίφημη «Σκεπαστή» αποτέλεσε επί δεκαετίες το επίκεντρο του παλμού των οπαδών.
Στα 73 χρόνια λειτουργίας του, φιλοξένησε πάνω από 1.100 επίσημους αγώνες της ΑΕΚ, με εντυπωσιακό απολογισμό νικών και σημαντικές ευρωπαϊκές βραδιές. Συνολικά, μαζί με φιλικά και άλλες διοργανώσεις, ο αριθμός των αγώνων ξεπερνά τις 2.000, επιβεβαιώνοντας τη σημασία του ως ιστορικής έδρας.
Η κατεδάφιση του γηπέδου δεν ήταν απλώς ένα τεχνικό έργο· ήταν το τέλος μιας εποχής γεμάτης ένταση, πάθος και ιστορία, που παραμένει ζωντανή στη μνήμη των φιλάθλων της ΑΕΚ μέχρι σήμερα.
