Σαν σήμερα το 1997, στο Δημοτικό Στάδιο Βύρωνα, γράφτηκε ένα από εκείνα τα παιχνίδια που μπορεί να μην πρόσφεραν πολλά γκολ, αλλά έμειναν χαραγμένα στη μνήμη για την ένταση, το πάθος και τους πρωταγωνιστές τους.
Ήταν η 14η αγωνιστική του πρωταθλήματος και ο Αθηναϊκός υποδέχθηκε την ΑΕΚ σε ένα ματς που θύμιζε περισσότερο μάχη χαρακωμάτων παρά απλή ποδοσφαιρική αναμέτρηση.
Η ΑΕΚ έφυγε νικήτρια με σκορ 0-1, χάρη στο πέναλτι του Ντέμη Νικολαΐδη στο 43ο λεπτό. Ο αρχηγός της Ένωσης, ψύχραιμος και αποφασιστικός, εκτέλεσε ιδανικά, χαρίζοντας το μοναδικό γκολ του αγώνα και τρεις πολύτιμους βαθμούς στην ομάδα του. Ήταν μια φάση που έκρινε τα πάντα σε ένα ματς όπου οι χώροι ήταν ελάχιστοι και τα μαρκαρίσματα ανελέητα.
Από νωρίς, το παιχνίδι πήρε σκληρή τροπή. Μόλις στο 2ο λεπτό, ο μυθικός Τόνι Σαβέφσκι τραυματίστηκε σοβαρά, σπάζοντας τη μύτη του. Κι όμως, όχι μόνο δεν αποχώρησε, αλλά συνέχισε να αγωνίζεται, ματωμένος και αποφασισμένος, δείχνοντας γιατί θεωρείται ένας από τους πιο μαχητικούς και αγαπητούς παίκτες στην ιστορία της ΑΕΚ. Η εικόνα του να παίζει με σπασμένη μύτη έγινε σύμβολο αυταπάρνησης.
Το πρώτο ημίχρονο στιγματίστηκε από τη σκληρότητα: έξι κίτρινες κάρτες βγήκαν από το τσεπάκι του διαιτητή, επιβεβαιώνοντας το κλίμα έντασης που επικρατούσε στον αγωνιστικό χώρο. Ο Αθηναϊκός πάλεψε, πίεσε και προσπάθησε να αντιδράσει, όμως η άμυνα της ΑΕΚ άντεξε μέχρι το τέλος.
Ένα ματς χωρίς θέαμα, αλλά γεμάτο ιστορία, πάθος και ποδοσφαιρικό ανδρισμό. Ένα κλασικό «σαν σήμερα» που θυμίζει γιατί το ελληνικό ποδόσφαιρο των 90s είχε τη δική του, ξεχωριστή ψυχή.
Αθηναϊκός (Στάθης Σταθόπουλος): Πλειώτας, Προκόπ, Ρουτζιέρης, Τσιρώνης, Θεοδωρόπουλος, Σπίνουλας, Σιδηρόπουλος (62’ Κοζανίδης), Ραφαηλίδης (50’ Κακλαμάνος), Παπαποστόλου, Τσάνας (62’ Κρστεβ), Ψαρρής.
ΑΕΚ (Ντουμίτρου Ντουμιτρίου): Ατματσίδης, Μαχαιρίδης, Κασάπης, Κωστένογλου, Σαβέβσκι (70’ Μαλαδένης), Νικολαΐδης, Καραγιάννης, Κατσαβός, Μπατίστα (85’ Αλέξης), Βεριντιάνο, Γκρέταρσον.
