Σαν σήμερα το 1992, η ΑΕΚ βρισκόταν σε μια μεταβατική περίοδο, λίγο πριν ξεκινήσει την εντυπωσιακή της κυριαρχία με τα τρία συνεχόμενα πρωταθλήματα των επόμενων ετών. Εκείνη την εποχή, η ομάδα δεν είχε φτάσει στα ημιτελικά του Κυπέλλου Ελλάδας για έξι χρόνια, ενώ ταυτόχρονα κουβαλούσε μια αρνητική παράδοση επτά ετών χωρίς νίκη στο Ηράκλειο απέναντι στον ιδιαίτερα ισχυρό ΟΦΗ, τόσο εντός όσο και εκτός αγωνιστικών γραμμών, λόγω της παρουσίας του Θόδωρου Βαρδινογιάννη.
Μετά το 0-0 της Νέας Φιλαδέλφειας, η ΑΕΚ ταξίδεψε στην Κρήτη για τη ρεβάνς των προημιτελικών, έχοντας απέναντί της όχι μόνο έναν δυνατό αντίπαλο, αλλά και τις κακές της επιδόσεις στο συγκεκριμένο γήπεδο. Ωστόσο, εκείνο το απόγευμα αποτέλεσε σημείο καμπής, καθώς η ομάδα κατάφερε να ξεπεράσει τα εμπόδια και να φύγει με μια σπουδαία νίκη από το Γεντί Κουλέ. Από εκεί ξεκίνησε και ένα επιτυχημένο σερί αποτελεσμάτων που κράτησε για περίπου μία δεκαετία, με μοναδική εξαίρεση μια ήττα τη σεζόν 1996-97.
Στο αγωνιστικό κομμάτι, η ΑΕΚ άνοιξε το σκορ στο 55ο λεπτό, όταν ο Αλεξανδρής ευστόχησε από την άσπρη βούλα, έπειτα από ανατροπή του Μπατίστα από τον Παυλόπουλο. Λίγο αργότερα, οι γηπεδούχοι έμειναν με δέκα παίκτες, καθώς ο Αποσπόρης αποβλήθηκε με δεύτερη κίτρινη κάρτα μετά από έντονη διαμαρτυρία προς τον διαιτητή Μπέντα.
Ο Παπαβασιλείου ισοφάρισε για τον ΟΦΗ στο 88’, αποτέλεσμα που και πάλι ευνοούσε την ΑΕΚ. Παρ’ όλα αυτά, στις καθυστερήσεις, η πίεση του Πατίκα έφερε λάθος στην άμυνα, με τον Σαβέβσκι να κλέβει την μπάλα και να διαμορφώνει με ψύχραιμο τελείωμα το τελικό 1-2, χαρίζοντας μια νίκη με ιδιαίτερη σημασία για την πορεία της ομάδας.
Η σύνθεση της ΑΕΚ: Μήνου, Βασιλόπουλος, Καραγιάννης, Μανωλάς, Σαμπανάτζοβιτς, Π. Παπαϊωάννου, Αλεξανδρής (84′ Σταματής) Σαβέβσκι, Δημητριάδης (70′ Πατίκας) Μπατίστα, Σαββίδης
