Το πως η διοργανώτρια αρχή του ποδοσφαίρου ή ακόμα και μια ανεξάρτητη αρχή (υποτίθεται) καταπολέμησης βίας, αποφασίζει να διαχειριστεί ένα αντικείμενο που θα πέσει μέσα στο γήπεδο κατά την διάρκεια ενός μας, είναι στην διακριτική της ευχέρεια. Προφανώς και επιδέχεται κριτικής, διότι ουδείς είναι πάνω από την κριτική. Όμως έχει και το μαχαίρι, έχει και το καρπούζι για να παίρνει αποφάσεις για την διαχείριση. Αυτή είναι η δουλειά της.
Αυτό που αρχίζει να γίνεται παράξενο, όταν η διαχείριση και κυρίως η τιμωρία, διαφέρει όχι από αντικείμενο σε αντικείμενο, αλλά από ομάδα σε ομάδα για το ίδιο αντικείμενο. Διότι μπορώ πολύ καλά να καταλάβω την συλλογιστική εκείνων που αποφάσισαν να τιμωρήσουν την ΑΕΚ με μια αγωνιστική. Ναι, έπεσαν αντικείμενα στο γήπεδο, κατά την διάρκεια του ντέρμπι με τον Ολυμπιακό.
Καλό όμως είναι, εκείνοι που αποφάσισαν να τιμωρήσουν την ΑΕΚ, να εξηγήσουν κάποια στιγμή, το πως σε άλλες περιπτώσεις φέτος, με άλλες ομάδες, σε άλλα παιχνίδια, τα ίδια αλλά και πιο χοντρά αντικείμενα που έπεσαν μέσα στο γήπεδο από την εξέδρα, πέρασαν εντελώς απαρατήρητα. Και κυρίως εντελώς ατιμώρητα, που είναι και αυτό που συζητάμε τώρα. Ενώ φυσικά συζητάμε για τους ίδιους ανθρώπους που κρίνουν και παίρνουν τις αποφάσεις.
Είναι παράξενο στην ΑΕΚ να εντοπίζονται και να τιμωρούνται τα αντικείμενα που έπεσαν στο γήπεδο, αλλά σ’ άλλες περιπτώσεις, σε άλλες ομάδες, τα ιπτάμενα αντικείμενα να είναι… αόρατα. Ακόμα και αν είναι και καρέκλες, που τέτοιο πράγμα δεν υπήρχε επουδενί την περασμένη Κυριακή στη Νέα Φιλαδέλφεια. Είναι επιεικώς, πολύ παράξενο όλο αυτό. Όπως και στα μάτια τα δικά μου είναι πολύ παράξενο, που κανείς αξιωματούχος, δεν είδε αυτό που έκανε ο Ποντένσε, παρόλο που έγινε πολύ εμφανώς και πολύ κοντά σ’ ανθρώπους που ήταν αρμόδιοι για να το καταγράψουν.
Το είχα επισημάνει και προχθεσινό μου σημείωμα. Παράξενοι είναι οι καιροί στους οποίους μπαίνουμε. Με δυο μέτρα και δυο σταθμά, σ’ όλα. Με την ΑΕΚ που τιμωρείται, για κάτι που οι άλλοι δεν τιμωρούνται. Με την ΑΕΚ να έχει περισσότερες από τις διπλάσιες κάρτες από τους άμεσους ανταγωνιστές της. Είναι πολλά και πολύ παράξενα αυτά που μαζεύονται.
Όχι πως πέφτει κανείς από τα σύννεφα. Ούτε καν πως η ΑΕΚ δεν τα έχει ξαναζήσει ή δεν είναι προπονημένοι. Και προφανώς και δεν θα μπορέσουν, όσο και αν προσπαθήσουν, να ρίξουν σκιές στην δουλειά που κάνει ο Νίκολιτς με τους ποδοσφαιριστές του. Αλλά είναι πολλά και πολύ παράξενα αυτά που μαζεύονται και οι καιροί αρχίζουν να γίνονται πολύ παράξενοι.
