Σε μία από τις πιο αυθεντικές και συγκινητικές στιγμές της καριέρας του, ο Λούκα Μόντριτς μίλησε ανοιχτά για την καταγωγή του, τα τραύματα που άφησε ο πόλεμος και την επιθυμία του να ξανααποκτήσει το κατεστραμμένο πατρικό του σπίτι στη Δαλματία.
Μέσα από συνέντευξή του στην Corriere della Sera, ο Κροάτης μέσος αποκάλυψε άγνωστες πτυχές της προσωπικής του διαδρομής, μοιραζόμενος εμπειρίες και συναισθήματα που σπάνια έχει εκφράσει δημόσια.
Αναλυτικά:
«Ένα βράδυ δεν γύρισε ποτέ. Τον βρήκαν σε ένα λιβάδι, στην άκρη του δρόμου. Δεν είχε πειράξει κανέναν. Φύγαμε από τη μια μέρα στην άλλη. Φίλους, αντικείμενα, αναμνήσεις, έμειναν όλα πίσω. Πρώτα βρεθήκαμε σε προσφυγικό καταυλισμό και μετά στη Ζαντάρ.
Θέλω να το αγοράσω (το σπίτι του παππού του). Για τον παππού μου, αλλά και για μένα. Είναι κομμάτι της ζωής μου.
Έπαιζα ποδόσφαιρο ανάμεσα σε πέτρες και πρόβατα. Εκεί έμαθα το παιχνίδι. Μας βοήθησε να ζήσουμε σαν παιδιά, ακόμα και μέσα στον πόλεμο. Αυτά τα χρόνια με έκαναν αυτό που είμαι. Δεν υπάρχει μυστικό. Είναι η αγάπη για το ποδόσφαιρο. Να το σκέφτεσαι, να ζεις γι’ αυτό. Η διατροφή και η προπόνηση έρχονται μετά. Για να αντέξεις χρειάζεται καρδιά.
Ως παιδί ήμουν οπαδός της Μίλαν, λόγω του Ζβόνιμιρ Μπόμπαν. Πίστευα πως θα κλείσω την καριέρα μου στη Ρεάλ, αλλά αν υπήρχε άλλη ομάδα, θα ήταν η Μίλαν. Εδώ πρέπει πάντα να παίζεις για τη νίκη».









