Μπορώ πολύ εύκολα να κατανοήσω μερίδα του κόσμου της ΑΕΚ, που ήταν εξαιρετικά επιφυλακτική στην αρχή της σεζόν με την περίπτωση του Γιόβιτς. Κυρίως διότι ήταν πολύ νωπές ακόμα οι μνήμες, από την προσφορά και την εικόνα που είχε κυρίως ο Μαρσιάλ αλλά και ο Λαμέλα. Βεβαίως ο Γιόβιτς δεν έχει καμία σχέση με κανέναν από τους δυο και αυτό φαινόταν ακόμα και την περίοδο που δεν του πήγαιναν καλά τα πράγματα με το σκοράρισμα.
Όμως δεν μπορείς να κακίσεις αυτόν που φυσάει και το γιαούρτι, όταν έχει καεί στον χυλό. Αυτό που ήταν κωμικό αλλά κάποιες φορές έφτανε στα όρια του τραγικού, ήταν οι αναλύσεις κάποιων δήθεν αντικειμενικών, περί του τι περίπτωση είναι ο Γιόβιτς. Άκουσα κάποια στιγμή μέχρι και το αμίμητο, πως ακόμα και ο Σφιντέρσκι είναι καλύτερος φορ και προσφέρει πολλά περισσότερα στην ομάδα του.
Βεβαίως τίποτα απ’ όλα αυτά δεν έχει πρακτική σημασία. Αυτό που πάντα και αποκλειστικά μετράει, είναι ο καθρέφτης του γηπέδου. Και εκεί έχει δείξει τι μπορεί και τι δεν μπορεί να κάνει ο Γιόβιτς. Την κλάση του και την προσωπικότητα του. Και προφανώς δεν έχει απολύτως ανάγκη από καμία σύγκριση, με κανέναν άλλον φορ του ελληνικού πρωταθλήματος. Άλλωστε δεν νομίζω πως για έναν ποδοσφαιριστή που έχει παίξει στην Ρεάλ Μαδρίτης, στην Μίλαν, στην Φιορεντίνα και στην Άιντραχτ, έχει την παραμικρή σημασία, η οποιαδήποτε σύγκριση.
Απλώς νομίζω πως όταν κάποιοι μπαίνουν στην διαδικασία να το κάνουν, καλό είναι να το κάνουν σωστά. Διότι κάπου τελευταία πήρε το μάτι μου και το αφτί μου, ένα νέο ευφυολόγημα που αφορά τον Γιόβιτς. Σύμφωνα μ’ αυτό, είναι μεν ένας καλός παίκτης (πάλι καλά που το πρόσεξαν και το σημείωσαν και αυτό), αλλά επί της ουσίας σκοράρει μόνο με πέναλτι. Πρώτον είναι εξ ορισμού κωμική και κυρίως αντιποδοσφαιρική μια τέτοια προσέγγιση. Βάλτε έναν οποιονδήποτε ποδοσφαιριστή να εκτελέσει πέναλτι στο 93’ του ντέρμπι με τον Παναθηναϊκό μέσα στην Λεωφόρο και στο 115 στο ματς με την Κραϊόβια στη Νέα Φιλαδέλφεια. Και με τα δυο ματς να είναι στο 2-2.
Δεύτερον, αφού αρέσουν οι συγκρίσεις, ο Ελ Καάμπι για παράδειγμα, που ουδείς αμφισβητεί την ποιότητα και την κλάση του και την εκτελεστική του δεινότητα, μόνο στο πρωτάθλημα στο οποίο αυτή την στιγμή είναι πρώτος σκόρερ, έχει βάλει πέντε πέναλτι. Ενώ ο Γιόβιτς μόλις τρία. Η διαφορά τους δηλαδή, θα ήταν μόλις στα τρια γκολ, εάν δεν υπήρχαν τα πέναλτι. Όμως έτσι κι αλλιώς, πρόκειται για μια αντιποδοσφαιρική διαδικασία. Αν ωστόσο κάποιοι επιμένουν να την κάνουν, ας την κάνουν τουλάχιστον σωστά.
