Του Κώστα Πλιάτσικα
Ο Λούκα Γιόβιτς αποδεικνύει φέτος γιατί ένας επιθετικός με ποιότητα και ένστικτο μπορεί να κάνει τη διαφορά σε μια ομάδα που κυνηγά στόχους σε πολλά μέτωπα.
Στο παιχνίδι της ΑΕΚ απέναντι στον Ατρόμητο στο Περιστέρι, ο Σέρβος φορ ήταν ξανά ο απόλυτος πρωταγωνιστής, σημειώνοντας και τα δύο γκολ της ομάδας του και επιβεβαιώνοντας για ακόμη μία φορά ότι αποτελεί το πιο αξιόπιστο σημείο αναφοράς στην επίθεση της Ένωσης.
Οι αριθμοί μιλούν από μόνοι τους. Με 19 γκολ σε 35 συμμετοχές σε όλες τις διοργανώσεις τη φετινή σεζόν, ο 28χρονος επιθετικός πραγματοποιεί μια από τις πιο παραγωγικές χρονιές της καριέρας του. Σε μια περίοδο όπου η ΑΕΚ καλείται να ανταποκριθεί σε υψηλές απαιτήσεις και συνεχόμενα παιχνίδια, η παρουσία ενός επιθετικού που μπορεί να τελειώσει τις φάσεις με συνέπεια αποτελεί τεράστιο πλεονέκτημα.
Ο Σέρβος δεν είναι απλώς ο πρώτος σκόρερ της ομάδας. Είναι ο παίκτης που εμφανίζεται την κατάλληλη στιγμή, εκεί όπου μια ευκαιρία πρέπει να μετατραπεί σε γκολ.
Τέτοιου είδους παίκτες συχνά κάνουν τη διαφορά. Ο Γιόβιτς έχει αποδείξει ότι διαθέτει αυτό το ένστικτο του σκόρερ, την ικανότητα να «μυρίζεται» τη φάση πριν ακόμη δημιουργηθεί. Είτε μέσα από σωστή τοποθέτηση μέσα στην περιοχή είτε με γρήγορη αντίδραση στην εξέλιξη μιας φάσης, βρίσκει τον τρόπο να στείλει τη μπάλα στα δίχτυα.
Ωριμότητα και δημιουργία
Ωστόσο, το στοιχείο που ξεχωρίζει περισσότερο στη φετινή παρουσία του δεν είναι μόνο τα γκολ. Είναι η συνολική εικόνα του στο γήπεδο. Ο Γιόβιτς δείχνει πιο ώριμος από ποτέ. Δεν περιορίζεται απλώς στον ρόλο του εκτελεστή, αλλά συμμετέχει ενεργά στην ανάπτυξη της ομάδας. Κατεβαίνει πιο χαμηλά για να βοηθήσει στη δημιουργία, ανοίγει χώρους για τους συμπαίκτες του, τραβά επάνω του αμυντικούς και δίνει επιλογές στο επιθετικό παιχνίδι της ΑΕΚ.
Η συμβολή του φαίνεται και στις μικρές λεπτομέρειες που δεν αποτυπώνονται πάντα στο στατιστικό φύλλο. Οι κινήσεις χωρίς τη μπάλα, η πίεση προς τους αμυντικούς όταν η ομάδα χάνει την κατοχή, αλλά και η διάθεση να δουλέψει για το σύνολο δείχνουν έναν ποδοσφαιριστή που έχει αντιληφθεί πλήρως τον ρόλο του μέσα στην ομάδα. Είναι ένας επιθετικός που ξέρει πότε πρέπει να «χτυπήσει» και πότε να θυσιαστεί για τη λειτουργία του συνόλου.
Η…χημεία με τον Νίκολιτς
Καθοριστικό ρόλο σε αυτή την αγωνιστική μεταμόρφωση φαίνεται πως έχει παίξει η σχέση του με τον προπονητή της ομάδας, Μάρκο Νίκολιτς. Ο Σέρβος τεχνικός και ο Σέρβος στράικερ μοιάζουν να μοιράζονται μια κοινή ποδοσφαιρική αντίληψη, κάτι που φαίνεται ξεκάθαρα στον τρόπο με τον οποίο λειτουργεί η ΑΕΚ στο γήπεδο.
Από την πρώτη στιγμή της συνεργασίας τους, το δίδυμο Νίκολιτς – Γιόβιτς έδειξε ότι υπάρχει ένας άμεσος κώδικας επικοινωνίας. Ο προπονητής γνωρίζει πολύ καλά πώς να αξιοποιήσει τα χαρακτηριστικά του επιθετικού του και ο παίκτης δείχνει απόλυτη εμπιστοσύνη στο πλάνο που εφαρμόζεται. Η συνεργασία τους έχει δημιουργήσει μια ισχυρή βάση για την επιθετική λειτουργία της ομάδας.
Στα κιτρινόμαυρα πηγαδάκια γίνεται συχνά λόγος για μια «χημεία των Βαλκανίων», μια ιδιαίτερη σχέση που βασίζεται όχι μόνο στην κοινή καταγωγή, αλλά και σε κοινές ποδοσφαιρικές παραστάσεις και νοοτροπία. Δεν πρόκειται απλώς για μια επικοινωνιακή υπερβολή. Όσοι παρακολουθούν την ΑΕΚ μέσα στη σεζόν βλέπουν ξεκάθαρα ότι η συνεργασία αυτή αποτυπώνεται στο γήπεδο.
Η ομάδα παρουσιάζεται πιο οργανωμένη, με καλύτερες αποστάσεις μεταξύ των γραμμών και με σαφείς ρόλους στην επίθεση. Ο Γιόβιτς ξέρει ακριβώς πού πρέπει να κινηθεί, πότε να ζητήσει τη μπάλα και πότε να περιμένει τη σωστή στιγμή για να επιτεθεί στον χώρο. Και ο Νίκολιτς, από την πλευρά του, γνωρίζει πως όταν η ομάδα χρειάζεται ένα γκολ, μπορεί να στηριχθεί στον άνθρωπό του.
Το…ποντάρισμα και η εμπιστοσύνη
Δεν είναι τυχαίο ότι ο Σέρβος τεχνικός δείχνει να δικαιώνεται για την επιλογή που έκανε το περασμένο καλοκαίρι. Πόνταρε πολλά στον συμπατριώτη του και μέχρι στιγμής κερδίζει το στοίχημα. Ο Γιόβιτς ανταποδίδει την εμπιστοσύνη με τον πιο ουσιαστικό τρόπο: με γκολ που φέρνουν βαθμούς και κρατούν την ΑΕΚ μέσα στους στόχους της.
Η Ένωση, άλλωστε, δεν βασίζεται μόνο στην ατομική ποιότητα των ποδοσφαιριστών της. Βασίζεται και σε στοιχεία που δεν αποτυπώνονται πάντα στα στατιστικά. Την επικοινωνία μέσα στο γήπεδο, τη χημεία μεταξύ των παικτών και την πίστη στο πλάνο του προπονητή. Και η «αόρατη γραμμή» που συνδέει τον Γιόβιτς με τον Νίκολιτς φαίνεται πως αποτελεί έναν από τους σημαντικούς παράγοντες της φετινής σταθερότητας.
Σε μια απαιτητική σεζόν, γεμάτη πίεση, υψηλές προσδοκίες και συνεχόμενα κρίσιμα παιχνίδια, ο Σέρβος επιθετικός δείχνει έτοιμος να σηκώσει το βάρος της επίθεσης. Και όσο συνεχίζει να σκοράρει με αυτή τη συνέπεια, η ΑΕΚ μπορεί δικαιολογημένα να κοιτάζει ψηλά και να ονειρεύεται μεγάλα πράγματα μέχρι το τέλος της χρονιάς.
