Του Κώστα Πλιάτσικα
Η συμφωνία της ΑΕΚ με τη Λέφσκι Σόφιας για την απόκτηση του 20χρονου διεθνούς Βούλγαρου στόπερ, Μάρτιν Γκεοργκίεφ, έρχεται να προσθέσει ένα ακόμη όνομα σε μια λίστα που ιστορικά δεν είναι μεγάλη, έχει όμως το δικό της ξεχωριστό ενδιαφέρον.
Οι Βούλγαροι ποδοσφαιριστές που φόρεσαν τη φανέλα της Ένωσης δεν είναι πολλοί, όμως η παρουσία τους εκτείνεται σε διαφορετικές εποχές του συλλόγου, με άλλους να περνούν σχεδόν απαρατήρητοι και άλλους να αφήνουν έντονο αποτύπωμα.
Μπόνεφ ο πρώτος
Η αρχή έγινε τη σεζόν 1981-82 με τον Κρίστο Μπόνεφ, σε μια εποχή που οι μετακινήσεις ποδοσφαιριστών από τα Βαλκάνια προς την Ελλάδα ήταν ακόμη περιορισμένες. Ο Μπόνεφ δεν κατάφερε να βρει ρόλο και διάρκεια στην ΑΕΚ, αποχωρώντας μετά από μόλις δέκα συμμετοχές, χωρίς να σκοράρει. Η παρουσία του αποτέλεσε περισσότερο μια δοκιμή, παρά μια μεταγραφή με μακροπρόθεσμο πλάνο.
Ανγκέλ Κόλεφ
Την αμέσως επόμενη σεζόν, 1982-83, η ΑΕΚ στράφηκε ξανά στη βουλγαρική αγορά, αποκτώντας τον Ανγκέλ Κόλεφ. Ο Κόλεφ αγωνίστηκε σε 12 αγώνες, χωρίς να βρει δίχτυα, με την παρουσία του να κινείται στα ίδια επίπεδα με αυτή του Μπόνεφ: περιορισμένος χρόνος συμμετοχής και σύντομο πέρασμα, σε μια περίοδο όπου η Ένωση αναζητούσε σταθερότητα και αγωνιστική ταυτότητα.
Ίλιαν Ίλιεφ
Η επόμενη βουλγαρική «στάση» ήρθε αρκετά χρόνια αργότερα, τη σεζόν 1998-99, με την απόκτηση του Ίλιαν Ίλιεφ. Έναν ποδοσφαιριστή με ποιότητα και δημιουργικές ικανότητες, έναν επιτελικό μέσο που θεωρητικά μπορούσε να κάνει τη διαφορά.
Ωστόσο, τα σοβαρά προβλήματα τραυματισμών δεν του επέτρεψαν να δείξει το εύρος των δυνατοτήτων του. Ο Ίλιεφ κατέγραψε 11 συμμετοχές, χωρίς γκολ, και αποχώρησε πρόωρα, αφήνοντας πίσω του την αίσθηση του «αν».
Μίλεν Πέτκοφ
Η μεγάλη αλλαγή στην ιστορία των Βούλγαρων της ΑΕΚ ήρθε το 2000, με την απόκτηση του Μίλεν Πέτκοφ (βασική φωτ.) από την ΤΣΣΚΑ Σόφιας. Ο Πέτκοφ όχι μόνο έσπασε το αρνητικό σερί των συμπατριωτών του, αλλά εξελίχθηκε σε βασικό και αναντικατάστατο στέλεχος της ομάδας. Αγωνίστηκε σε 167 παιχνίδια, πέτυχε 16 γκολ και παρέμεινε στην Ένωση έως το 2005, αποτελώντας σημείο αναφοράς για την εποχή του. Ήταν ο Βούλγαρος που δικαίωσε απόλυτα την επιλογή της ΑΕΚ και έθεσε ψηλά τον πήχη για όσους ακολούθησαν.
Ντιγιάν Ντόντσεφ
Μαζί με τον Πέτκοφ αποκτήθηκε και ο Ντιγιάν Ντόντσεφ, ένας στόπερ για τον οποίο υπήρχαν υψηλές προσδοκίες. Παρ’ όλα αυτά, η παρουσία του δεν είχε την ανάλογη συνέχεια, καθώς αποχώρησε έχοντας μόλις επτά συμμετοχές με την κιτρινόμαυρη φανέλα.
Ιβάν Ρούσεφ
Η τελευταία μέχρι σήμερα άφιξη από τη Βουλγαρία ήταν αυτή του Ιβάν Ρούσεφ(κάτω φωτ.), ο οποίος φόρεσε τα κιτρινόμαυρα από το 2003 έως το 2005. Ο Ρούσεφ κατέγραψε 30 συμμετοχές και σημείωσε τέσσερα γκολ, προσφέροντας χρήσιμες λύσεις και αποτελώντας μια αξιόπιστη επιλογή στο ρόστερ της ομάδας.
Η συγκεκριμένη διαδρομή αποτυπώνει και τη φιλοσοφία της ΑΕΚ σε βάθος χρόνου αναφορικά με τις επιλογές της από τη βουλγαρική αγορά. Δεν πρόκειται για μια χώρα από την οποία η Ένωση αντλούσε συστηματικά ποδοσφαιριστές, αλλά για στοχευμένες κινήσεις, άλλες περισσότερο πειραματικές και άλλες με ξεκάθαρο αγωνιστικό πλάνο.
Οι διαφορετικές εποχές, οι εκάστοτε ανάγκες του ρόστερ και οι συνθήκες του ελληνικού ποδοσφαίρου καθόρισαν σε μεγάλο βαθμό την έκβαση αυτών των μεταγραφών. Κάθε παρουσία είχε το δικό της πλαίσιο και τη δική της ιστορία, συνθέτοντας ένα ιδιαίτερο μωσαϊκό που σήμερα αποκτά νέο ενδιαφέρον με την έλευση ενός ακόμη νεαρού Βούλγαρου στην κιτρινόμαυρη οικογένεια.
Πλέον, με την επικείμενη ένταξη του Μάρτιν Γκεοργκίεφ, η ΑΕΚ ετοιμάζεται να υποδεχθεί τον 7ο Βούλγαρο στην ιστορία της. Μένει να φανεί στον «καθρέφτη» του γηπέδου κατά πόσον ο νεαρός στόπερ θα μπορέσει να εξελιχθεί σε έναν επιδραστικό ποδοσφαιριστή, να δώσει λύσεις στο κέντρο της άμυνας και γιατί όχι να ακολουθήσει το παράδειγμα του Μίλεν Πέτκοφ, γράφοντας τη δική του ξεχωριστή ιστορία με τη φανέλα της Ένωσης.
