Μισό λεπτό για να τα βάλουμε τα πράγματα σε μια σειρά. Ο Παναθηναϊκός πήρε το περασμένο καλοκαίρι τον Κυριακόπουλο, τον οποίο πρώτη κοίταξε η ΑΕΚ. Πήρε τον Ντέσερς, τον οποίο πρώτη κοίταξε η ΑΕΚ. Πήρε τον Μπάντοβιτς, τον οποίο πρώτη κοίταξε η ΑΕΚ. Πήρε τον Τεττέη και τον Παντελίδη, που πρώτη κοίταξε, ως πακέτο, η ΑΕΚ. Θέλει να συμφωνήσει για νέο προπονητή, με τον Μπενίτεθ, που πρώτη πέρυσι τον Μάη, είχε κοιτάξει η ΑΕΚ.
Δεν ξέρω πως λογίζεται μια επικοινωνιακή ήττα. Αλλά στα μάτια τα δικά μου, την πιο μεγάλη ήττα, την υπέστη πέρυσι ο Παναθηναϊκός, όταν… έχασε τον Ριμπάλτα. Δεν ξέρω αν τον κοίταξε και αν ενδιαφέρθηκε να τον προσλάβει. Αυτό όμως που καταλαβαίνω, είναι πως πάρα μα πάρα πολύ θα τον ήθελε. Διότι αυτό που φαίνεται στην πράξη, είναι πως περισσότερο ο Παναθηναϊκός εμπιστεύεται την λίστα του Ριμπάλτα και της ΑΕΚ, παρά τις αναζητήσεις και τις εισηγήσεις των δικών του στελεχών. Άρα, την μεγάλη ζημιά, επί της ουσίας την έκανε πέρυσι ο Ηλιόπουλος, που βρήκε και έφερε τον Ριμπάλτα στην ΑΕΚ.
Από εκεί και πέρα, επίσης για να βάλουμε πράγματα σε μια σειρά, διότι άρχισε να γίνεται ένα χορός μπουρδολογίας. Τον Κυριακόπουλο η ΑΕΚ θα μπορούσε να τον είχε αποκτήσει. Ο Ριμπάλτα έκρινε πως στην συγκεκριμένη ηλικία, με τα συγκεκριμένα χρήματα και χωρίς μεταπωλητική αξία, δεν πρέπει να προχωρήσει σ’ αυτή την κίνηση. Και υπενθυμίζω, πως ο Ριμπάλτα, δεν πήγε μετά τον Κυριακόπουλο στον Πένραϊς, αλλά στον Γιούρασεκ. Αλλά η ουσία είναι, πως η ΑΕΚ δεν έχασε καμία μάχη για τον Κυριακόπουλο. Ήταν απόφασή της να μην τον αποκτήσει. Μια απόφαση που φυσικά κρίνεται και αν με ρωτάτε, επιμένω πως είναι λάθος.
Στην περίπτωση του Ντέσερς, επίσης η ΑΕΚ θα μπορούσε να είχε κλείσει την μεταγραφή. Δεν το κατάφερε να το τελειώσει το ντιλ, πριν η Ρέιντζερς χρησιμοποιήσει τον παίκτη στα ευρωπαϊκά προκριματικά. Όμως από την στιγμή που αυτό συνέβη, η ΑΕΚ για πολύ προφανείς λόγους, στράφηκε σ’ άλλες περιπτώσεις και κατέληξε σ’ αυτή του Γιόβιτς. Στο τέλος θα γίνει το ταμείο. Ήδη ωστόσο όλοι μας έχουμε δει, τι μπορεί να κάνει ο Σέρβος επιθετικός.
Όσο για την περίπτωση του Τεττέη και του Παντελίδη, για να τελειώνουμε και μ’ αυτό το θέμα μια καλή, φυσικά και η ΑΕΚ τους κοίταξε και τους δυο. Και τους ήθελε και τους δυο. Τους ήθελε και τους δυο, διότι οφείλει να κοιτάζει και να θέλει κάθε καλό που υπάρχει στο ελληνικό πρωτάθλημα. Αλλά για να ξέρουμε και τι λέμε, κανένας από τους δυο δεν παίζει σε θέσεις που η ΑΕΚ πονάει και επομένως θα όφειλε να κάνει οποιαδήποτε υπέρβαση ή να δώσει οποιαδήποτε «μάχη» για να τους αποκτήσει.
Αν ο Τεττέη ήταν στόπερ και ο Παντελίδης δεξί μπακ, φυσικά και η συζήτηση θα ήταν πολύ διαφορετική. Προσέξτε, δεν εννοώ πως οι δυο τους είναι κακοί ποδοσφαιριστές. Είναι παίκτες που έχουν δείξει ήδη πράγματα παίζοντας στην Κηφισιά και που πρέπει να αποδείξουν πράγματα, παίζοντας πλέον με πολύ πιο βαριά φανέλα και πολύ διαφορετικό τρόπο παιχνιδιού.
Για να ξέρουμε και τι λέμε. Πάντα είναι καλό να αποκτάς καλούς Έλληνες παίκτες, έστω και αν οι συγκεκριμένοι δεν είναι home grown και επομένως δεν θα άλλαζαν κάτι στα ζητήματα ευρωπαϊκής λίστας. Όμως, σόρι κιόλας, είναι κωμικά να συζητάμε πως η ΑΕΚ έπρεπε να μπει σε διαδικασία οποιουδήποτε πλειστηριασμού ή ακόμα και να πληρώσει χρήματα που θα δίνονταν για βασικό φορ, όταν υπάρχει Γιόβιτς, Ζίνι και Πιερό. Σκεφτείτε λίγο, γιατί είναι πολύ απλό.
