Ο Μάρτιν Γκεοργκίεφ αφηγήθηκε ο ίδιος στο podcast “MachCast” της εφημερίδας “Mach Telegraf” πώς από τα σχολικά του χρόνια, όπου παρουσίαζε εργασίες για την Μπαρτσελόνα, βρέθηκε τελικά να φοράει τη φανέλα της ομάδας και να μοιράζεται το ίδιο δωμάτιο με τον Λαμίν Γιαμάλ και αργότερα με τον Πάου Κουμπαρσί.
Αναλυτικά:
«Παίζαμε έναν επαναληπτικό αγώνα απέναντι την ΤΣΣΚΑ Σόφιας για τα ημιτελικά του Κυπέλλου Βουλγαρίας. Ο Γιον Μπακέρο με τράβηξε στην άκρη και μου είπε ότι η Μπαρτσελόνα ήθελε να με πάρει για δοκιμαστικά! Του απάντησα ότι καλύτερο θα ήταν να περάσει ο αγώνας και μετά να μιλήσουμε.
Εννοείται ότι ήμουν θετικός. Ο αγώνας πέρασε και η ήττα – αποκλεισμός στα πέναλτι ήταν πολύ δύσκολη για μένα. Την επόμενη μέρα πήγα να προπονηθώ μόνος μου. Η διοίκηση της Σλάβια με πήρε τηλέφωνο και με ρώτησε αν ήμουν στη Σόφια, επειδή ήταν Μεγάλη Παρασκευή. Τους είπα ότι ήμουν εδώ. Μου είπαν ευθέως: “Ετοίμασε τις βαλίτσες σου, φεύγεις για Βαρκελώνη”!
Δεν μπορούσα να κοιμηθώ από την ανησυχία! Πήγα για μια εβδομάδα, τόσο κράτησε το δοκιμαστικό μου. Τις πρώτες δύο μέρες προπονήθηκα με τη δεύτερη ομάδα της Μπαρτσελόνα, και τις υπόλοιπες – με την Juvenil “A”. Εκεί, για παράδειγμα, ήταν ο Φερμίν Λόπεθ.
Όλα πήγαν καλά και άφησα καλή εντύπωση. Ωστόσο, δεν περίμενα να συμβεί κάτι. Την ημέρα που έπρεπε να φύγω, ο Χοσέ Μαρία Μπακέρο ήρθε στο ξενοδοχείο με δύο προπονητές.
Τρέφω τεράστιο σεβασμό για τον κ. Μπακέρο, ανατριχιάζω όταν θυμάμαι πώς μου φέρθηκε. Είναι ένας άνθρωπος με κεφαλαίο “Κ”. Μου είπαν ότι εντυπωσιάστηκαν πολύ και ήθελαν να με υπογράψουν. Εκείνη τη στιγμή, όλος ο κόσμος κατέρρευσε για μένα! (γέλια).
Με φώναξαν για να ξεκινήσουμε διαπραγματεύσεις και απάντησα ότι έπρεπε να το πω πρώτα στους γονείς μου. Οι γονείς μου δεν μπορούσαν να πιστέψουν ότι είχα εγκριθεί. Ήταν Μάιος και μέχρι να ανοίξει η μεταγραφική αγορά – ένα μήνα περίπου αργότερα, ανησυχούσα πολύ ότι κάτι θα συνέβαινε.
Δεν το είπα σε κανέναν – ούτε καν στους πιο στενούς μου φίλους, ούτε καν σε συγγενείς. Στις 13-14 Ιουλίου ταξίδεψα, αλλά δεν έμαθα ισπανικά για να μην το γρουσουζέψω. Τώρα το θεωρώ λάθος, γιατί αυτό θα με βοηθούσε περισσότερο με την προσαρμογή».
