Τέτοια ώρα, δεν είναι εύκολο να πεις πολλά. Αναμφίβολα, είναι ένα σοκ για την ΑΕΚ αυτός ο αποκλεισμός από τον ΟΦΗ. Σοκ κυρίως επειδή αυτό το πράγμα, είχε αρχίσει να φαίνεται. Δεν θα πω από το ματς της Κυριακής με τον Αρη, όπου και πάλι δεν είχε υπάρξει μια καλή εμφάνιση, αλλά από το φινάλε της περασμένης χρονιάς. Γιατί ακόμα και τότε, όταν η ΑΕΚ έκανε τη μία νίκη μετά την άλλη και προχωρούσε με κεκτημένη ταχύτητα, είχε φανεί πως στο τέλος αυτής της διαδικασίας είχαν αρχίσει να την διαβάζουν οι αντίπαλοι και να βρίσκουν λύσεις να της βάζουν δύσκολα.
Αυτό εν πολλοίς σημειώθηκε και χθες. Ο ΟΦΗ είχε δείξει δόντια από εκείνο το τελευταίο ματς του 2025, τώρα μπήκε στο γήπεδο και στο ίδιο λεπτό που τότε είχε σκοράρει, σταμάτησε στο δοκάρι. Το θέμα είναι πως η ΑΕΚ δεν μπόρεσε παρά μόνο σε ελάχιστα σημεία του αγώνα να επιβάλει τον ρυθμό της και επίσης δεν μπόρεσε σε κανένα σημείο του ματς την δυνατότητα να σταματήσει τις μεταβάσεις των Κρητικών. Εκλεβαν την μπάλα και έβγαζαν γρήγορες αντεπιθέσεις και σε μια εξ αυτών, που είχαν και αριθμητικό πλεονέκτημα, βρήκαν το γκολ που τους έδωσε την πρόκριση.
Ο Νίκολις ανέλαβε την ευθύνη, αλλά το θέμα δεν είναι που θα επιρρίψεις την ευθύνη, αλλά πως θα μπορέσεις να βρεις λύσεις. Η ΑΕΚ δείχνει εγκλωβισμένη, έχει αρχίσει να γίνεται εξαιρετικά προβλέψιμη στο παιχνίδι, δεν είχε λύσεις στα χαφ και ήταν λανθασμένες οι αλλαγές των Πινέδα και Ελίασον, όπως βέβαια δεν μπορεί να είναι αναντικατάστατος ο Γιόβιτς, ειδικά όταν εμφανίζει αυτήν την εικόνα. Αφήστε που έχω πολλά ερωτηματικά για το κατά πόσον μπορούν να παίξουν μαζί ακόμα και σε ματς αυτού του επιπέδου ο Σέρβος με τον Βάργκα.
