Ο θάνατος του 27χρονου Δημήτρη Μαρωνίτη από τη Θεσσαλονίκη έχει συγκλονίσει όλη την Ελλάδα, καθώς ήταν ένας από τους επτά οπαδούς του ΠΑΟΚ που έχασαν τη ζωή τους στο τραγικό τροχαίο στη Ρουμανία. Η θεία του, μιλώντας στο newsit.gr, περιγράφει με λόγια που ραγίζουν καρδιές τον Δημήτρη, έναν νέο που λάτρευε την οικογένειά του και τον ΠΑΟΚ, και που ταξίδεψε μαζί με τους κολλητούς του, τον Κώστα και τον Βασίλη, για να δουν την αγαπημένη τους ομάδα στη Γαλλία. Το βαν στο οποίο επέβαιναν συγκρούστηκε με ένα διερχόμενο φορτηγό, με αποτέλεσμα τον θάνατο επτά οπαδών και τον τραυματισμό τριών ακόμη.
Η τραγωδία αποκτά ακόμα μεγαλύτερες διαστάσεις, καθώς η θεία του αποκαλύπτει ότι στην ίδια περιοχή στη Ρουμανία είχε σκοτωθεί και ο πατέρας του Δημήτρη, ο οποίος ήταν οδηγός φορτηγού. «Έχασα τον λεβέντη μου με τα πράσινα μάτια. Έφυγε το παιδί μου. Ένα παιδί που αγαπούσε όλους τους ανθρώπους και τα ζώα. Και τους βοηθούσε όλους το παλικάρι μου. Είχε πρώτα την οικογένεια του και μετά ήταν ο ΠΑΟΚ για το παιδί μου. Και αυτό τον έφαγε, ο ΠΑΟΚ», λέει η θεία του, εκφράζοντας τον αβάσταχτο πόνο της για την απώλεια.
Η θεία συνεχίζει με σπαραγμό: «Πονάμε, πονάμε πολύ. Πονάμε για το παλικάρι μας, τον λεβέντη μας, το παλικάρι μας που χάθηκε έτσι. Ένα παιδί χρυσό, ένα παιδί θησαυρός. Τον Δημήτρη τον είχα σαν δεύτερο γιο μου. Ήταν παιδί μου. Ξεριζώνεται η καρδιά μας. Δεν περιμέναμε να γίνει αυτό». Ο Δημήτρης είχε φύγει με χαρά για το ταξίδι και η ανυπομονησία του για να δει τον ΠΑΟΚ ήταν μεγάλη. Μαζί με τους φίλους του, τον Κώστα και τον Βασίλη, ταξίδευαν με ενθουσιασμό, χωρίς να φαντάζονται το τραγικό τέλος.
Η ζωή του Δημήτρη ήταν φορτωμένη από νωρίς με θλίψη, καθώς ήταν μοναχοπαίδι και στα 12 του έχασε τον πατέρα του σε τροχαίο στη Ρουμανία. «Μοναχοπαίδι ήταν. Η μητέρα του τον μεγάλωσε από 12 ετών μόνη της γιατί ο πατέρας του σκοτώθηκε σε τροχαίο στην ίδια περιοχή στη Ρουμανία. Ήταν οδηγός φορτηγού. Στον ίδιο δρόμο που σκοτώθηκε ο πατέρας του σκοτώθηκε και το παιδί μας», τονίζει η θεία.
Η απώλεια του Δημήτρη αφήνει ένα ανεπούλωτο κενό στην οικογένεια και τους φίλους του. «Ήταν χαρούμενος που θα πήγαινε στον ΠΑΟΚ, είχε ψωνίσει και για τον δρόμο. Όμως ο ΠΑΟΚ μας τον πήρε και μας τον έφερε έτσι όπως δεν θα περιμέναμε ποτέ», καταλήγει η θεία, εκφράζοντας τον αβάσταχτο πόνο και τη βαθιά θλίψη της οικογένειας. Αυτή η τραγωδία δείχνει πόσο ξαφνικά και ανελέητα μπορεί να χαθεί μια ζωή, αφήνοντας πίσω αναμνήσεις γεμάτες πόνο και συγκίνηση.
