Του Κώστα Πλιάτσικα
Η ανάδειξη του Αμπουμπακαρί Κοϊτά ως πολυτιμότερου ποδοσφαιριστή του Απριλίου στη Super League μόνο τυχαία δεν μπορεί να χαρακτηριστεί.
Ο 27χρονος Μαυριτανός μεσοεπιθετικός της ΑΕΚ δεν ξεχώρισε απλώς μέσα από αριθμούς και στατιστικές, αλλά κυρίως μέσω της επιδραστικότητάς του στα κρίσιμα παιχνίδια.
Τα γκολ απέναντι σε Ολυμπιακό και ΠΑΟΚ δεν ήταν απλές στιγμές ποιότητας. Ήταν παρεμβάσεις πρωταθλητισμού. Ήταν οι φάσεις που έδωσαν στην ομάδα του Μάρκο Νίκολιτς δύο τεράστιες νίκες και την έφεραν πλέον στην pole position για την κατάκτηση του πρωταθλήματος.
Ο Κοϊτά δείχνει να έχει εξελιχθεί στον παίκτη που «μιλά» όταν η μπάλα…καίει. Σε μια περίοδο όπου η πίεση είναι τεράστια και κάθε λεπτομέρεια καθορίζει τις ισορροπίες της κορυφής, ο διεθνής άσος βγήκε μπροστά με προσωπικότητα, αποφασιστικότητα και ποδοσφαιρική ωριμότητα.
Δεν είναι τυχαίο ότι ο Νίκολιτς τού δείχνει τόσο μεγάλη εμπιστοσύνη. Ο Σέρβος τεχνικός βλέπει στον Κοϊτά έναν παίκτη που μπορεί να υπηρετήσει απόλυτα το αγωνιστικό του πλάνο και ταυτόχρονα να δώσει το απρόβλεπτο στοιχείο που χρειάζεται μια ομάδα πρωταθλητισμού.
Το μεγάλο «όπλο»
Το μεγαλύτερο «όπλο» του Κοϊτά είναι η εκρηκτικότητα στο ένας εναντίον ενός. Διαθέτει πρώτο βήμα υψηλού επιπέδου, ικανότητα να αλλάζει κατεύθυνση με μεγάλη ταχύτητα και να δημιουργεί ρήγματα ακόμα και απέναντι σε οργανωμένες άμυνες.
Η ΑΕΚ φέτος στηρίζεται σε μεγάλο βαθμό στην ένταση, στις γρήγορες μεταβάσεις και στην πίεση ψηλά στο γήπεδο. Μέσα σε αυτό το μοντέλο, ο Μαυριτανός όχι μόνο «κουμπώνει», αλλά μοιάζει κομβικός. Μπορεί να πάρει μέτρα στο ανοιχτό γήπεδο, να επιτεθεί στον χώρο και να δημιουργήσει αριθμητικό πλεονέκτημα σχεδόν μόνος του.
Τακτικό παιχνίδι
Παράλληλα, έχει εξελίξει σημαντικά το τακτικό του παιχνίδι. Στο παρελθόν υπήρχε η αίσθηση ότι επρόκειτο για έναν καθαρά ενστικτώδη εξτρέμ που λειτουργούσε περισσότερο με το ένστικτο παρά με πειθαρχία. Στη φετινή ΑΕΚ όμως, παρουσιάζεται πολύ πιο ώριμος.
Διαβάζει καλύτερα τις φάσεις, επιλέγει σωστότερα πότε θα συγκλίνει και πότε θα κρατήσει πλάτος, ενώ συμμετέχει πολύ πιο ενεργά στην ανασταλτική λειτουργία της ομάδας. Αυτό είναι κάτι που εκτιμά ιδιαίτερα ο Νίκολιτς, ο οποίος απαιτεί από τους ακραίους του τεράστιες αποστάσεις και διαρκή συμμετοχή και στις δύο πλευρές του παιχνιδιού.
Το κοντέρ
Οι αριθμοί του επιβεβαιώνουν την πρόοδό του. Τα 9 γκολ και οι 4 ασίστ σε 49 συμμετοχές δεν αποτυπώνουν μόνο παραγωγικότητα, αλλά και σταθερότητα μέσα στη σεζόν.
Κυρίως όμως αποτυπώνουν ότι ο Κοϊτά έχει πάψει να είναι ένας «παίκτης στιγμών». Πλέον εξελίσσεται σε παίκτη ουσίας. Σε μονάδα που επηρεάζει συνολικά τη λειτουργία της ομάδας και όχι μόνο με μια ενέργεια εντυπωσιασμού.
Η ψυχολογία
Ένα ακόμη στοιχείο που τον κάνει ξεχωριστό είναι η ψυχολογία του στα μεγάλα παιχνίδια. Δεν κρύβεται, δεν φοβάται την ευθύνη και μοιάζει να απολαμβάνει την πίεση.
Απέναντι σε Ολυμπιακό και ΠΑΟΚ πήρε πρωτοβουλίες, ζήτησε μπάλα και επιτέθηκε με αυτοπεποίθηση σε καταστάσεις που αρκετοί αποφεύγουν. Αυτό το mentality είναι πολύτιμο για μια ομάδα που θέλει να επιστρέψει στην κορυφή του ελληνικού ποδοσφαίρου και να χτίσει προσωπικότητες μέσα στο γήπεδο.
Το ζητούμενο
Η μεγάλη πρόκληση πλέον για τον ίδιο είναι η διάρκεια. Η ΑΕΚ πιστεύει ότι ο Κοϊτά δεν έχει πιάσει ακόμη το απόλυτο ταβάνι της απόδοσής του. Στα 27 του χρόνια βρίσκεται στην πιο ώριμη ποδοσφαιρικά ηλικία και δείχνει να συνδυάζει πλέον εμπειρία, τακτική αντίληψη και αποτελεσματικότητα.
Αν συνεχίσει σε αυτή την κατεύθυνση, μπορεί να εξελιχθεί όχι μόνο σε έναν από τους ηγέτες της Ένωσης, αλλά και σε έναν ποδοσφαιριστή με σημαντική μεταπωλητική αξία για τον σύλλογο.
Στην ΑΕΚ θεωρούν ότι ο Νίκολιτς έχει βρει τον τρόπο να «ξεκλειδώσει» τον Μαυριτανό άσο. Του έχει δώσει ελευθερία στο επιθετικό τρίτο, χωρίς όμως να χάνεται η αγωνιστική πειθαρχία. Του έχει ξεκαθαρίσει τον ρόλο του μέσα στο γήπεδο και κυρίως τον έχει πείσει ότι μπορεί να αποτελέσει παίκτη-κλειδί για την ομάδα. Αυτή η σχέση εμπιστοσύνης αποτυπώνεται πλέον ξεκάθαρα και στον αγωνιστικό χώρο.
Το μόνο βέβαιο είναι ότι η ΑΕΚ σήμερα βλέπει στον Κοϊτά κάτι περισσότερο από έναν ποιοτικό εξτρέμ. Βλέπει έναν ποδοσφαιριστή που εξελίσσεται σε «παίκτη των μεγάλων αποστολών». Και σε ομάδες που κυνηγούν τίτλους, αυτοί οι παίκτες είναι πάντα οι πιο πολύτιμοι.
