Σαν σήμερα το 2025, έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 89 ετών ένας πραγματικός μύθος της ΑΕΚ, ο Ανδρέας Σταματιάδης.
Μια εμβληματική μορφή που ταύτισε το όνομά του με τον σύλλογο όσο ελάχιστοι, αφήνοντας ανεξίτηλο αποτύπωμα όχι μόνο ως ποδοσφαιριστής, αλλά και ως προπονητής, στέλεχος και παιδαγωγός του αθλήματος.
Γεννημένος στις 16 Αυγούστου 1935, μεγάλωσε στα Πετράλωνα, σε οικογένεια προσφύγων από τη Μικρά Ασία, κουβαλώντας από νωρίς τις αξίες της αξιοπρέπειας, της προσπάθειας και της προσήλωσης.
Το ποδόσφαιρο μπήκε νωρίς στη ζωή του και, παρότι το πρώτο του δελτίο στη Σπάρτα Πετραλώνων ακυρώθηκε για τυπικούς λόγους, η μοίρα είχε ήδη αποφασίσει: ο πατέρας του τον πήγε στην ΑΕΚ, την ομάδα που θα γινόταν το δεύτερο σπίτι του για πάντα.
Ως εκρηκτικός εξτρέμ, φόρεσε την κιτρινόμαυρη φανέλα από το 1952 έως το 1969, όντας για σχεδόν ολόκληρη τη δεκαετία του ’60 αρχηγός της ομάδας. Στα πρώτα του βήματα πρόλαβε να αγωνιστεί δίπλα στο ίνδαλμά του, τον Κλεάνθη Μαρόπουλο, και από εκεί ξεκίνησε να γράφει τη δική του μεγάλη ιστορία. Μέτρησε 488 επίσημες συμμετοχές και 138 γκολ, πανηγυρίζοντας δύο πρωταθλήματα Ελλάδος και τρία Κύπελλα, ενώ τίμησε και την Εθνική Ανδρών σε οκτώ αγώνες.
Μετά το τέλος της ποδοσφαιρικής του καριέρας, το 1969, παρέμεινε ενεργός στο ποδόσφαιρο από τον πάγκο. Υπήρξε συνεργάτης σπουδαίων προπονητών στην ΑΕΚ και το 1979 οδήγησε την ομάδα σε έναν τίτλο που έμοιαζε χαμένος. Ξεχωριστή στιγμή της προπονητικής του διαδρομής αποτέλεσε η παρουσία της Εθνικής Ελπίδων στον τελικό του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος το 1988.
Από το 1992 και έπειτα, υπηρέτησε με αφοσίωση τις Ακαδημίες και το scouting της ΑΕΚ, συμβάλλοντας στη διαμόρφωση νέων γενιών ποδοσφαιριστών. Ο Ανδρέας Σταματιάδης αφήνει πίσω του τους δύο γιους του, Δημήτρη και Κώστα, και μια βαριά κληρονομιά ήθους, προσφοράς και αγάπης για την ΑΕΚ. Ένας αληθινός κύριος του ελληνικού ποδοσφαίρου, που θα μνημονεύεται για πάντα.
