Το Μουσείο Ιστορίας της ΑΕΚ παρουσίασε ένα ειδικό αφιέρωμα που αφορά τους προέδρους της ομάδας, με σκοπό να διορθώσει λάθη και παρανοήσεις που έχουν διαμορφωθεί σχετικά με τα πρόσωπα και τις θητείες τους από την ίδρυση της Ένωσης έως το 1980.
Μέσα από ιστορική έρευνα και νέα τεκμήρια, επιχειρείται η αποτύπωση της πραγματικής διοικητικής πορείας της ΑΕΚ, καθώς και η ακριβής καταγραφή της σειράς των προέδρων που σημάδεψαν την ιστορία του συλλόγου.
Αναλυτικά το αφιέρωμα:
Οι Πρόεδροι της ΑΕΚ, αυτοί οι άγνωστοι!
Μας έχει ζητηθεί επανειλημμένα από αναγνώστες των δημοσιεύσεων του Μουσείου, να υπάρξει ένα δημοσίευμα που να ξεκαθαρίζει την εικόνα ως προς τα πρόσωπα που υπηρέτησαν την ΑΕΚ από τον προεδρικό θώκο του συλλόγου. Το αίτημα φαίνεται να έχει βάση, καθώς είναι γεγονός ότι επικρατεί μία… θολούρα στο ζήτημα αυτό. Δημοσιεύονται κατά καιρούς διάφορες λίστες προέδρων που είναι εντελώς λανθασμένες και όσο μάλιστα πηγαίνει κανείς πιο πίσω στον χρόνο, τόσο τα λάθη και οι ανακρίβειες πληθαίνουν. Είναι χαρακτηριστικό ότι ακόμη και η επίσημη ΑΕΚ δεν φαίνεται να έχει πλήρη και σωστή εικόνα των προέδρων. Ενδεικτικά να αναφερθεί ότι στην η τελευταία (και μοναδική) καταγραφή των προέδρων, στον τόμο για τα 90 έτη του συλλόγου, στις πρώτες δεκαετίες δεν υπάρχει ούτε μία εγγραφή που να είναι σωστή ως προς το όνομα και το διάστημα της θητείας. Υπάρχουν πρόεδροι που παραλείπονται, άλλοι που αναφέρονται ενώ δεν θήτευσαν, ενώ και στις περιπτώσεις που είναι σωστά τα ονόματα είναι λάθος οι ημερομηνίες.
Πάμε λοιπόν να ξεκαθαρίσουμε την εικόνα, να αποκρυσταλλώσουμε τον πραγματικό κατάλογο των προέδρων και τις ακριβείς περιόδους της θητείας τους. Προτού προχωρήσουμε στη σχετική ανάπτυξη, θα πρέπει να γίνουν δύο εισαγωγικές επισημάνσεις:
α. Η πρώτη είναι ότι η σχετική έρευνα είναι διαδικασία σύνθετη, δύσκολη και συνεχιζόμενη. Δυστυχώς δεν σώζονται στην ίδια την ΑΕΚ καθόλου έγγραφα και τεκμήρια από το παρελθόν, καθώς το σχετικό αρχείο, όσο από αυτό δεν λεηλατήθηκε νωρίτερα, θάφτηκε κάτω από τα μπάζα της κατεδάφισης του 2003. Επομένως, τα στοιχεία και οι πληροφορίες, ιδίως για τις πρώτες δεκαετίες, αναζητούνται κατ’ ανάγκη κυρίως σε μαρτυρίες, στον Τύπο και σε διάφορους φορείς, με τους οποίους η ΑΕΚ είχε υπηρεσιακή σχέση, όπως η Εθνική Τράπεζα ή το Υπουργείο Υγείας και Πρόνοιας. Οι σχετικές πληροφορίες, που είναι περιορισμένες, εμπλουτίζονται ακόμη.
β. Το δεύτερο που πρέπει να έχουμε κατά νου όταν διαβάζουμε τη λίστα των προέδρων είναι ότι, ανάλογα με την εποχή, ο ρόλος, ο τρόπος ανάδειξης, γενικά ο θεσμός του προέδρου της ΑΕΚ αλλά και κάθε ελληνικού συλλόγου παρουσιάζουν μεγάλες αποκλίσεις. Κατ’ αρχάς, μέχρι να γίνει το ποδόσφαιρο επαγγελματικό από τη δεκαετία του ’80 και έπειτα, ο πρόεδρος της ΑΕΚ προΐστατο ολοκλήρου του συλλόγου. Έπρεπε λοιπόν να διαχειριστεί και να κατανείμει τους πόρους σε όλα τα τμήματα, από το ποδόσφαιρο και το μπάσκετ, μέχρι τον στίβο, την ποδηλασία, την πυγμαχία ή το πινγκ-πονγκ. Στο τέλος κάθε έτους ο πρόεδρος και η διοίκηση λογοδοτούσαν στα μέλη και στις αρχές του επομένου, στο πλαίσιο της ετήσιας γενικής συνέλευσης, διεξάγονταν εκλογές, με ευρύτατη συμμετοχή, όπου εκλεγόταν η νέα διοίκηση. Η θητεία δηλαδή κάθε προέδρου (και γενικά διοίκησης) είχε διάρκεια ένα έτος, κι αν ήθελε να συνεχίσει έπρεπε να επανεκλεγεί από την επόμενη ετήσια γενική συνέλευση.
Ο εκάστοτε πρόεδρος ήταν λοιπόν αιρετός και ο ρόλος του ήταν κυρίως να διαχειρίζεται τους πόρους του συλλόγου, όχι να χρηματοδοτεί ο ίδιος. Ο ρόλος του προέδρου – «πατερούλη», που «έβαζε το χέρι στην τσέπη» για να ενισχύσει τον σύλλογο έκανε την εμφάνισή του από τη δεκαετία του ’70, με τον Γουλανδρή στον Ολυμπιακό, τον Μπάρλο στην ΑΕΚ κ.ά. Όσο προχωράει ο χρόνος και από τη γέννηση των ΠΑΕ και έπειτα, ο όρος του προέδρου αλλάζει. Δεν μιλάμε πια για εκλεγμένους ηγέτες, αλλά για προέδρους / ιδιοκτήτες και μεγαλομετόχους (π.χ. στην ΑΕΚ Ζαφειρόπουλος, Μελισσανίδης, Καρράς, Τροχανάς), ή, σε κάποιες περιπτώσεις, διαχειριστές, στους οποίους έχει ανατεθεί από τους μετόχους η διοίκηση (π.χ. Γιδόπουλος, Γενεράκης, Ντέμης Νικολαΐδης).
Για τον παραπάνω λόγο, αλλά και επειδή τα πιο πρόσφατα μπορούν να θεωρηθούν γνωστά, το αφιέρωμά μας αυτό αφορά μόνο τους προέδρους της όλης ΑΕΚ, πριν το επαγγελματικό ποδόσφαιρο και σταματάει στο 1980.
Πάμε λοιπόν:
Πριν αρχίσουμε με τους προέδρους αξίζει να αναφέρουμε εδώ είναι μία… αινιγματική περίπτωση προέδρου, που σε κάποιες πηγές αναφέρεται ως τάχατες ο πρόεδρος… μηδέν της ΑΕΚ, που προηγήθηκε του Σπανούδη: ο γιατρός Σαράντης Παπαδόπουλος. Η σχετική αναφορά γίνεται στην ιστορία της ΑΕΚ του Μακρίδη και επαναλαμβάνεται από κάποιους. Εδώ να ανοίξουμε μία παρένθεση και να αναφέρουμε ότι αυτό είναι συχνό στην ιστοριογραφία της ΑΕΚ. Κάποιος γράφει κάπου μία ανακρίβεια, π.χ. ότι ο Σπανούδης διετέλεσε υπουργός του Βενιζέλου, και αυτή μετά αναπαράγεται και καθιερώνεται.
Τέτοια περίπτωση φαίνεται να είναι και ο Σαράντης Παπαδόπουλος, που δεν τεκμηριώνεται σχέση του με την ΑΕΚ, πολλώ μάλλον να υπήρξε και πρόεδρός της. Έχει πλέον βρεθεί (και εκτίθεται στο Μουσείο Ιστορίας της) το πρώτο καταστατικό του Συλλόγου, με ημερομηνία Απρίλιο 1924, όπου ο Σπανούδης αναγράφεται ως ο πρώτος Πρόεδρος. Συνεπώς, δεν υπάρχει χρονικό περιθώριο για τον Παπαδόπουλο ως πρόεδρο, έστω και φευγαλέα, αφού η ΑΕΚ, σε αντίθεση με συλλόγους όπως ο Απόλλων ή ο Πανιώνιος που προϋπήρχαν στη Σμύρνη, δεν υπήρχε πριν τον Απρίλιο 1924.
Κωνσταντίνος Σπανούδης 1924-1933
Ο πρώτος και μακροβιότερος πρόεδρος της ΑΕΚ, για τον οποίο έχουμε δημοσιεύσει ειδικό αφιέρωμα. Σημαντική μορφή με μεγάλη προσφορά στον σύλλογο, έβαλε τις βάσεις για να καταξιωθεί από την αρχή ως ένας από τους «τρεις μεγάλους».
Κωνσταντίνος Κωνσταντάρας 1933-1936
Η ιστοριογραφία της ΑΕΚ αναφέρει ως επόμενο πρόεδρο της ΑΕΚ τον Αλέξανδρο Στρογγυλό, που φέρεται να διαδέχτηκε τον Σπανούδη το 1932, όταν ο τελευταίος εκλέχτηκε βουλευτής. Τίποτα από αυτά δεν ισχύει.
Ο Αλέξανδρος Στρογγυλός δεν υπήρξε πρόεδρος της ΑΕΚ, ο Σπανούδης παρέμεινε στον προεδρικό θώκο κατά τους μήνες που διετέλεσε εν ενεργεία βουλευτής και αποχώρησε από αυτόν το 1933, όταν και τον διαδέχτηκε μία άλλη σημαντική προσωπικότητα με τεράστια προσφορά στην ΑΕΚ, που ούτε αυτή αναφέρεται στη λίστα προέδρων της ενωσίτικης ιστοριογραφίας! Είναι ο Κώστας Κωσταντάρας. Ο θείος του γνωστού για τα ενωσίτικα αισθήματά του διάσημου ηθοποιού Λάμπρου Κωνσταντάρα, υπήρξε για δεκαετίες ένας από τους πιο δραστήριους παράγοντες του συλλόγου. Στο αμέσως προσεχές διάστημα θα δημοσιεύσουμε ειδικό αφιέρωμα στον πολύ σπουδαίο αυτό παράγοντα.
Κωνσταντίνος Ζαρίφης 1936-1937
Ο Κωνσταντίνος Ζαρίφης αναφέρεται ως τώρα στην ιστοριογραφία της ΑΕΚ ως πρόεδρος μεταξύ 1933-1935. Το διάστημα της θητείας του είναι διαφορετικό, καθώς εκλέχτηκε στις αρχές του 1936, σε εποχή που ήταν και εν ενεργεία βουλευτής. Αξιόλογη προσωπικότητα, με πολυσχιδή κοινωνική δράση, που αξιοποίησε τον προσωπικό του πλούτο για να συνεισφέρει στο σύνολο. Και για εκείνον θα υπάρξει σύντομα ειδικό αφιέρωμα.
Κωνσταντίνος Θεοφανίδης 1937-1939
Ακόμη μία σημαντική προσωπικότητα με σημαντική κοινωνική παρουσία κι πολυετή προσφορά στην ΑΕΚ. Ιδιοκτήτης σιδηρουργίας, Δήμαρχος Νέας Κοκκινιάς και διοικητικός παράγοντας της Ένωσης για πολλές δεκαετίες. Πρόσφατα κατορθώσαμε και εντοπίσαμε πλούσιο υλικό για εκείνον και θα υπάρξει ειδικό αφιέρωμα.
Κωνσταντίνος Χρυσόπουλος 1939-1940
Ένας από τους ιδρυτές της ΑΕΚ και τους πιο δραστήριους παράγοντες του συλλόγου. Υπό την ιδιότητά του ως διευθυντή της Εταιρείας Υδάτων Αθηνών προσέλαβε και αποκατέστησε επαγγελματικά όχι μόνο την πλειοψηφία των ποδοσφαιριστών της Α.Ε.Κ. αλλά ακόμη και παίκτες αντιπάλων ομάδων, όπως π.χ. τον Αντώνη Μηγιάκη του Π.Α.Ο. Η προσφορά του στον σύλλογο ήταν σημαντική και πολύ-επίπεδη.
Ιωάννης Χρυσαφίδης 1940
Μετά από πέντε… Κωνσταντίνους, ο πρώτος πρόεδρος της ΑΕΚ με άλλο όνομα, που έμελλε να είναι και ο τελευταίος προπολεμικός πρόεδρος. Επίσης μία από τις εντελώς παραγνωρισμένες μορφές στην ιστορία της ΑΕΚ, που δεν αναφέρεται καν στη λίστα των προέδρων της. Η προσφορά του υπήρξε, ωστόσο, τεράστια, ιδίως όσον αφορά την απόκτηση του γηπέδου. Πρόσφατα δημοσιεύσαμε ειδικό αφιέρωμα σε αυτόν όπου αναδεικνύεται η συνεισφορά του.
Αιμίλιος Ιωνάς 1944-1946
Από τους ιδρυτές της Α.Ε.Κ., παρέμεινε για πολλές δεκαετίες ένα από τα πιο δραστήρια μέλη της. Διετέλεσε πρόεδρος στα δύσκολα πρώτα μεταπολεμικά χρόνια. Επί προεδρίας του έγιναν έργα στο γήπεδο της Νέας Φιλαδέλφειας, ξεκίνησε η κατασκευή εξέδρας καθημένων και ολοκληρώθηκε η περιμάνδρωση του οικοπέδου. Και για εκείνον θα υπάρξει σύντομα ειδικό αφιέρωμα.
Σπυρίδων Σκούρας 1946-1948
Ο ιδιοκτήτης της κινηματογραφικής εταιρείας «Skouras Film», χρημάτισε πρόεδρος της Α.Ε.Κ. στα μέσα της δεκαετίας του ’40. Επί προεδρίας του εγκαινιάστηκε η πρώτη εξέδρα καθημένων στο γήπεδο της Νέας Φιλαδέλφειας. Παρέμεινε για δεκαετίες κοντά στον σύλλογο και αποτέλεσε μια από τις πλέον αγαπητές μορφές της ενωσίτικης οικογένειας.
Γεώργιος Μελάς 1948-1953
Ακόμη ένας πρόεδρος που η ιστοριογραφία της ΑΕΚ έχει εντελώς παραγνωρίσει, μολονότι είναι από τις πιο σημαντικές προσωπικότητες, που έχουν καθίσει στον θώκο του συλλόγου. Δεν υπάρχουν δα πολλοί πρόεδροι της ΑΕΚ – και γενικότερα ποδοσφαιρικών ομάδων – που έχουν διατελέσει επί δεκαετίες υπουργοί, βουλευτές και διπλωμάτες με θητεία στις πιο υψηλές θέσεις και ενεργή συμμετοχή στις πιο θριαμβευτικές στιγμές του Ελληνισμού. Αλλά και ως πρόεδρος της ΑΕΚ, η προσφορά του στον σύλλογο υπήρξε πολυετής και τεράστια. Πρόσφατα δημοσιεύσαμε εκτενές αφιέρωμα στον δίχως αμφιβολία εκ των 4-5 κορυφαίων προέδρων της ιστορίας της Ένωσης.
Ελευθέριος Βενιζέλος 1953-1954
Εγγονός του συνονόματου πρώην πρωθυπουργού και μεγάλου πολιτικού, γιος του πρωτότοκου γιου του, Κυριάκου Βενιζέλου. Εκλεγόταν βουλευτής Χανίων για το μεγαλύτερο μέρος της δεκαετίας του ‘50 ενώ είχε πλούσια κοινωνική δράση. Στο πλαίσιο της δράσης αυτής διετέλεσε και Πρόεδρος της ΑΕΚ το 1953-1954. Στη θητεία του συνέχισε το έργο της ανέγερσης των εξεδρών του γηπέδου στη Νέα Φιλαδέλφεια, το οποίο είχε ξεκινήσει μεταπολεμικά και προχωρούσε βήμα βήμα, με θυσίες του συλλόγου.
Αξίζει να αναφερθούν δύο ενδιαφέροντα στοιχεία. Πρώτον, ότι ο Ελευθέριος Βενιζέλος υπήρξε ούτε λίγο ούτε πολύ ο τέταρτος που, ενώ ήταν εν ενεργεία βουλευτής, χρίστηκε παράλληλα και Πρόεδρος της ΑΕΚ. Είχαν προηγηθεί ο Κωνσταντίνος Σπανούδης, ο Κωνσταντίνος Ζαρίφης και ο Γεώργιος Μελάς.
Δεύτερον, ο Ελευθέριος Βενιζέλος δεν ήταν ο πρώτος με αυτό το ονοματεπώνυμο με τον τίτλο του Προέδρου της ΑΕΚ. Ο ίδιος ο πρωθυπουργός παππούς του είχε αναγορευτεί από την Ένωση επίτιμος Πρόεδρός της το 1929.
Γεώργιος Χρυσαφίδης 1954-1957, 1969-1970
Γιος του επίσης προέδρου Ιωάννη Χρυσαφίδη και, όπως και ο πατέρας του, από τις σημαντικότερες προσωπικότητες του συλλόγου. Διετέλεσε πρόεδρος μεταξύ 1954-1957 αλλά και στα τέλη της δεκαετίας του ’60, ενώ και στα ενδιάμεσα χρόνια μετείχε στη διοίκηση από διάφορα πόστα. Επί προεδρίας του εντάθηκαν τα έργα της επέκτασης του γηπέδου, που ολοκληρώθηκαν από τον διάδοχο του, Νίκο Γκούμα. Μεγάλη προσωπική επιτυχία του η διαπραγμάτευση με τη διοίκηση της Σλάβια Πράγας, ώστε να διεξαχθεί στην Αθήνα ο τελικός του Κυπέλλου Κυπελλούχων Ευρώπης και να μπουν οι βάσεις για τη μεγαλύτερη ίσως στιγμή στην ιστορία της Α.Ε.Κ. Θα υπάρξει σύντομα αφιέρωμα για τον σημαντικό αυτό πρόεδρο.
Νικόλαος Γκούμας 1957-1963
Είναι ο πρώτος πρόεδρος της ιστορίας της ΑΕΚ, που η ιστοριογραφία του συλλόγου καταγράφει σωστά τα δεδομένα ως προς τη θητεία του. Αυτό όμως που όλοι κατέγραφαν λάθος μέχρι τώρα, συμπεριλαμβανομένου και του Μουσείου Ιστορίας της ΑΕΚ, είναι ο τόπος καταγωγής του. Τον αναφέραμε ως Ανδριώτη, ωστόσο πρόσφατα πληροφορηθήκαμε ότι η καταγωγή του ήταν από τις Σπέτσες! Ανδριώτισσα ήταν η σύζυγός του Αικατερίνη Πολέμη και ο ίδιος έζησε εκεί και αγάπησε την Άνδρο.
Είναι λίγο πολύ γνωστό στους Ενωσίτες ότι ο Γκούμας συγκαταλέγεται στους κορυφαίους προέδρους της ιστορίας της ΑΕΚ κι ότι επί των ημερών του ολοκληρώθηκε και εγκαινιάστηκε το στάδιο της Νέας Φιλαδέλφειας. Πολύ σύντομα θα υπάρξει όμως μεγάλο αφιέρωμα που θα παρουσιάσει ολοκληρωμένα τον «Πατριάρχη της Α.Ε.Κ.».
Αλέξανδρος Μακρίδης, 1963-1966
Σε ηλικία μόλις 16 ετών ο Αλέκος Μακρίδης υπήρξε ο νεότερος ιδρυτής της Α.Ε.Κ. κι έμεινε κοντά στον σύλλογο μέχρι το τέλος της ζωής του. Διαδέχθηκε στην προεδρία τον Νίκο Γκούμα και παρέμεινε στον προεδρικό θώκο στο διάστημα 1963-1966. Είχε γενικότερα ενεργό συμμετοχή στη διοίκηση του συλλόγου στις δεκαετίες ’40-’70, ενώ προσέφερε υπηρεσίες και υπό την ιδιότητα του δικηγόρου.
Συνεχείς εναλλαγές μεταξύ 1966-1970
Για την επόμενη τετραετία, ανάμεσα στο 1966 και το 1970, ο προεδρικός θώκος της ΑΕΚ είχε… αγκάθια. Ανέβηκαν σε αυτόν αρκετοί παράγοντες, που παρά τις καλές τους προθέσεις, δεν κατάφεραν να μακροημερεύσουν σε αυτόν, για διαφόρους λόγους. Για ένα μικρό διάστημα το 1966 διετέλεσε πρόεδρος ο ιστορικός παράγοντας Γιώργος Τουμπαλίδης, γενικός διευθυντής του διυλιστηρίου της Πουρφίνα.
Τον διαδέχτηκε στα τέλη του 1966 και για ένα περίπου έτος ο εφοπλιστής Μιχαήλ Τρικόγλου, Ανδριώτης και φίλος του Νίκου Γκούμα, που μπήκε με ορμή και διάθεση αλλά απογοητεύτηκε γρήγορα.
Ακολούθησε ο οικονομολόγος Εμμανουήλ Καλιτσουνάκης, άνθρωπος χαμηλών τόνων, που επιλέχτηκε ως συμβιβαστική προεδρία κοινής αποδοχής από τους αντικρουόμενους πόλους Γκούμα – Σεβαστάκη – Χρυσαφίδη. Αν όμως ο Καλιτσουνάκης ήταν κοινής αποδοχής για τους παράγοντες της ΑΕΚ, δεν ίσχυε το ίδιο και για τη δικτατορία των συνταγματαρχών. Προερχόταν από φιλελεύθερη οικογένεια, με μακρά ακαδημαϊκή αλλά και βενιζελική παράδοση, ο δε θείος του, Δημήτριος Καλιτσουνάκης, καθηγητής στην ΑΣΟΕ και ένας από τους κορυφαίους Έλληνες οικονομολόγους του 20ού αιώνα, ήταν μεταξύ εκείνων που συνελήφθησαν τα ξημερώματα της 21ης Απριλίου, καθώς θεωρήθηκε απειλή για την «επανάσταση».
Ο Καλιτσουνάκης καθαιρέθηκε λοιπόν εν μια νυκτί, μαζί με όλη τη διοίκηση της ΑΕΚ, και αντικαταστάθηκε από τον παραδοσιακό παράγοντα του συλλόγου, Κοσμά Κυριακίδη. Η θητεία του τελευταίου μπορεί να μην υπήρξε μακρά, διήρκεσε περίπου ένα έτος, από τα τέλη του 1967 ως τα τέλη του 1968, ωστόσο σε αυτή πανηγυρίστηκαν δύο θρίαμβοι: το πρωτάθλημα του 1967-1968 αλλά και η κατάκτηση του Κυπέλλου Κυπελλούχων Ευρώπης στο μπάσκετ!
Από το τέλος του 1968 υπήρξε νέα μεταβατική περίοδος, όπου στην προεδρία της ΑΕΚ εναλλάχτηκαν αρχικά (για λίγους μήνες) ο Ηλίας Γεωργόπουλος, ανώτερος στρατιωτικός, και ακολούθως ο Γεώργιος Χρυσαφίδης, σε μια σύντομη προεδρική θητεία, 12 χρόνια μετά τη λήξη της πρώτης.
Κοσμάς Χατζηχαραλάμπους 1970-1973
Η συνεχής εναλλαγή στην προεδρία της ΑΕΚ σταμάτησε το 1970, όταν στον θώκο ανήλθε ο Κοσμάς (Μάκης) Χατζηχαραλάμπους. Ο νέος πρόεδρος ήταν ο κατάλληλος άνθρωπος, στην κατάλληλη θέση αλλά… στη λάθος εποχή! Νοικοκύρεψε τον σύλλογο και έφερε ηρεμία, η οποία απέφερε και την κατάληψη του πρωταθλήματος του 1970-1971. Ωστόσο, οι συνθήκες στο ελληνικό ποδόσφαιρο άλλαζαν. Ο οδοστρωτήρας Νίκος Γουλανδρής είχε εισαγάγει ένα νέο μοντέλο προέδρου – χρηματοδότη, που καθιστούσε τον Ολυμπιακό πανίσχυρο. Ήταν φανερό ότι η ΑΕΚ δεν μπορούσε να παρακολουθήσει υπό την προεδρία του λογιστή Χατζηχαραλάμπους. Παραιτήθηκε λοιπόν και, μετά από μία φευγαλέα υπηρεσιακή προεδρία από τον Δημήτριο Αβραμίδη…
Ιωάννης Θεοδωρακόπουλος 1973-1974
…ο σύλλογος εξέλεξε ως πρόεδρο τον εφοπλιστή και ιδιοκτήτη του ξενοδοχείου Caravel, Γιάννη Θεοδωρακόπουλο. Το προφίλ του τελευταίου και η μεγάλη οικονομική του επιφάνεια γέννησαν ελπίδες στον κόσμο της ΑΕΚ ότι ο νέος πρόεδρος θα μπορούσε να ανταγωνιστεί τον Γουλανδρή και να επαναφέρει την Ένωση στην κορυφή. Η πραγματικότητα δεν δικαίωσε αυτές τις προσδοκίες, μολονότι είναι αλήθεια ότι δεν χορηγήθηκε στον Θεοδωρακόπουλο ιδιαίτερη πίστωση χρόνου.
Λουκάς Μπάρλος 1974-1981
Ο λόγος που αυτό συνέβη ήταν ότι στις αρχές του 1974 εμφανίστηκε στο προσκήνιο ο άνθρωπος που έμελλε να εξελιχτεί σε έναν από τους πιο αγαπητούς προέδρους στην ιστορία της ΑΕΚ, ο Λουκάς Μπάρλος. O Βοιωτός επιχειρηματίας ανέλαβε τα ηνία τον Μάρτιο 1974 και τα κράτησε για 7 περίπου έτη. Υπήρξε ο πρώτος στην ιστορία του συλλόγου, που εφάρμοσε το μοντέλο του προέδρου-χρηματοδότη και ξόδεψε πολλά δικά του χρήματα, ώστε να τον ενισχύσει σε όλα τα επίπεδα. Έχτισε έτσι μια πανίσχυρη ομάδα, που σημείωσε το 1976-77 την πιο εντυπωσιακή ευρωπαϊκή πορεία ελληνικής ομάδας. Τις επόμενες σεζόν η ΑΕΚ κυριάρχησε στο ελληνικό ποδόσφαιρο, κατακτώντας το νταμπλ το 1978 και εκ νέου το πρωτάθλημα το 1979. Ακόμη, επί προεδρίας του χτίστηκε στο στάδιο της Νέας Φιλαδέλφειας η πρώτη διώροφη εξέδρα στην Ελλάδα. Προκειμένου να χρηματοδοτηθεί το έργο αυτό ο σύλλογος πήρε δάνειο, το οποίο εγγυήθηκε προσωπικά ο Μπάρλος, με συνέπεια χρόνια αργότερα να χάσει το σπίτι του. Αποδυναμωμένος οικονομικά παρέδωσε τα ηνία της – ΠΑΕ πλέον ΑΕΚ – το καλοκαίρι του 1981 στον βιομήχανο αθλητικών ειδών Ανδρέα Ζαφειρόπουλο.
Παραμένει μέχρι σήμερα ο αγαπημένος «θείος Λουκάς» των οπαδών της Α.Ε.Κ. κι αναγνωρίζεται ως ένας από τους μεγαλύτερους προέδρους της ιστορίας της. Θα υπάρξει φυσικά και για εκείνον ειδικό αφιέρωμα.
Όπως αναφέρθηκε, για αρκετούς από αυτούς τους προέδρους έχουν ήδη δημοσιευτεί ειδικά αφιερώματα στη σελίδα του Μουσείου Ιστορίας της ΑΕΚ στο Facebook, ενώ για ακόμη περισσότερους θα δημοσιευτούν στο επόμενο διάστημα. Σκοπός αυτού του αφιερώματος είναι να δώσει συνοπτικά την επισκόπηση της αλληλουχίας των προέδρων της ΑΕΚ και να ξεδιαλύνει τις σκιές που μέχρι σήμερα επικρατούσαν γύρω από το ζήτημα.
Στις φωτογραφίες:
1. Κωνσταντίνος Σπανούδης
2. Κωνσταντίνος Κωνσταντάρας
3. Κωνσταντίνος Ζαρίφης
4. Κωνσταντίνος Θεοφανίδης
5. Κωνσταντίνος Χρυσόπουλος
6. Ιωάννης Χρυσαφίδης
7. Αιμίλιος Ιωνάς
8. Σπυρίδων Σκούρας
9. Μιχαήλ Μελάς
10. Ελευθέριος Βενιζέλος
11. Γεώργιος Χρυσαφίδης
12. Νικόλαος Γκούμας
13. Αλέξανδρος Μακρίδης
14. Γεώργιος Τουμπαλίδης
15. Μιχαήλ Τρικόγλου
16. Εμμανουήλ Καλιτσουνάκης
17. Κοσμάς Κυριακίδης
18. Κοσμάς Χατζηχαραλάμπους
19. Δημήτριος Αβραμίδης
20. Ιωάννης Θεοδωρακόπουλος
21. Λουκάς Μπάρλος
22. Ανδρέας Ζαφειρόπουλος
