Για να είμαι καθαρός από την αρχή. Καταλαβαίνω απολύτως και σχεδόν συντάσσομαι μ’ εκείνους που θεωρούσαν πως στην παρούσα φάση, θα ήταν πολύ πιο χρήσιμη μια μεταγραφή ενός πολύ πιο έτοιμου χαφ. Ενός μέσου δηλαδή, που θα μπορούσε να ερχόταν σήμερα και ακόμα και αύριο, που λέει ο λόγος, να έμπαινε και να έπαιζε βασικός στο ντέρμπι με τον Ολυμπιακό. Ίσως και του Νίκολιτς η πρώτη
σκέψη και επιθυμία, αυτή να ήταν.
Όμως ποτέ μια μεταγραφική περίοδος, δεν κυλάει ακριβώς όπως την θέλεις. Πάντα θα προκύπτουν αναποδιές και εμπόδια, που δεν θα επιτρέπουν να πάρεις ακριβώς αυτό που θέλεις. Και για να ξέρουμε και τι λέμε, δεν μπορώ να κατηγορήσω μια διοίκηση που αφενός έκανε ακριβώς τον αριθμό των μεταγραφών που είχε σχεδιάσει, όταν προηγούμενα χρόνια γινόταν από μια εως καμία κίνηση ενίσχυσης. Αφετέρου, που έχει ξοδέψει ένα ποσό της τάξεως των εννέα εκατομμυρίων για μεταγραφές. Κάτι που δεν έχει γίνει ποτέ ξανά στο παρελθόν μέσα στον Γενάρη.
Επίσης η συζήτηση που κάνουμε τώρα, δεν είναι εάν η ΑΕΚ έκανε μεταγραφή χαφ. Η κουβέντα αφορά την μεταγραφή που έκανε. Κάτι που έτσι κι αλλιώς διαφοροποιεί την κατάσταση, σε σχέση με τα προηγούμενα χρόνια. Το ξαναγράφω και το υπογραμμίζω για να μην υπάρξει η παραμικρή παρεξήγηση. Καταλαβαίνω εκείνους που υποστηρίζουν, πως αυτή την στιγμή θα ήταν πολύ καλύτερο, η ΑΕΚ να έπαιρνε έναν πολύ πιο έτοιμο χαφ. Δεν είμαι άλλωστε μακριά απ’ αυτή την άποψη.
Πάντα ωστόσο αυτοί που γράφουν την ιστορία, είναι παρόντες. Και παρών, αν όλα πάνε καλά και με τα τελευταία διαδικαστικά, θα είναι ο Σαχαμπό. Είναι ένα παιδί 20 στα 21. Με τρομερή σωματοδομή και συγκεκριμένα αγωνιστικά χαρακτηριστικά. Είναι μια περίπτωση απ’ αυτές που τις βρίσκουν η Αταλάντα ή η Μπολόνια ή ακόμα και η Λέστερ και μετά λέμε για δες ρε τι τρομεροί που είναι αυτοί στην Ιταλία και την Αγγλία και βρίσκουν τέτοιους πιτσιρικάδες και εμείς δεν μπορούμε. Και δεν αναφέρω τυχαία τα ονόματα των τριών αυτών ομάδων. Υπήρχαν δημοσιεύματα πως και οι τρεις ετοιμαζόντουσαν να στείλουν ανθρώπους για να παρακολουθήσουν τον Σαχαμπό, αλλά τους πρόλαβε ο τραυματισμός του.
Όχι γιατί ο Σαχαμπό είναι το μεγαλύτερο λαβράκι που υπάρχει σ’ όλη την Ευρώπη. Η Αταλάντα και η Μπολόνια, καμιά δεκαριά σαν τον Σαχαμπό, θα είχαν σημειώσει στο μπλοκάκι για να παρακολουθήσουν. Διότι έτσι έχουν μάθει να λειτουργούν. Και αν τους έκανε ο Σαχαμπό και θα τον έπαιρναν και θα τον έβαζαν να παίξει. Αν μάλιστα πετύχαινε, εμείς εδώ θα τον βλέπαμε σε κανένα ματς και θα αναρωτιόμασταν, που πάνε και τους βρίσκουν αυτές οι ομάδες. Σε σκάουτινγκ τους βρίσκουν, σαν αυτό που έκανε ο Ριμπάλτα. Σε επένδυση τους βρίσκουν σαν αυτή που έκανε η ΑΕΚ σ’ έναν 21χρονο χαφ.
Επένδυση ισόποση με την αγορά του Λιβάγια, για να μην νομίζουμε πως τα δυο εκατομμύρια είναι αστεία λεφτά και εύκολα για… πέταμα. Τόσα έδωσε ο Ηλιόπουλος, αφού πρώτα έδωσε και άλλα τόσα για έναν επίσης 20χρονο στόπερ και ένα πεντάρι για τον πρώτο σκόρερ της Φερεντσβάρος. Δεν τα λες και λίγα. Για την ακρίβεια τα λες ρεκόρ για την ΑΕΚ μήνα Γενάρη.
Δεν ξέρω αν θα βρει ο Σαχαμπό. Ούτε ο Ριμπάλτα, ούτε ο Νίκολιτς το ξέρουν. Αυτό που σίγουρα και οι δυο ξέρουν, είναι τις προοπτικές που έχει. Αυτό που σίγουρα και οι δυο ξέρουν, είναι πως έτσι λειτουργεί πλέον το σύγχρονο ποδόσφαιρο. Με 20άρηδες, με 21άρηδες, ίσως ακόμα και με 17άρηδες ή 18άρηδες. Και η ΑΕΚ πρέπει να το κάνει και αυτό.
